Helen Cullen- Τα χαμένα γράμματα του Γ. Γούλφ

img_20190103_160519-01

Συγγραφέας: Helen Cullen

Τίτλος: Τα χαμένα γράμματα του Γ. Γούλφ

Εκδότης: Εκδόσεις Κλειδάριθμος

Τιμή: 15.50€

Θα το βρείτε: ΕΔΩ.

Βαθμολογία: ∗∗∗∗

 

 

 

Καλημέρα φίλοι μου!

Σήμερα είμαι πίσω με ένα βιβλίο που διάβασα στις γιορτές και είμαι πολύ χαρούμενη που επιτέλους βρήκα το χρόνο να σας μιλήσω γι΄αυτό.

Τα χαμένα γράμματα του Γ. Γούλφ είναι ένα βιβλίο που ο τίτλος καθώς και το οπισθόφυλλο του είναι ικανά να σε πείσουν να το επιλέξεις. Πιο συγκεκριμένα, το οπισθόφυλλο μας λέει τα εξής:

««Είναι αγάπη ή φαντασίωση αυτό που τον βασανίζει;»

Ο Γουίλιαμ Γουλφ εργάζεται στο Τμήμα Αζήτητης Αλληλογραφίας του ταχυδρομείου στο Ανατολικό Λονδίνο. Κάθε μέρα προσπαθεί να λύσει το μυστήριο των χαμένων γραμμάτων: φάκελοι με ανύπαρκτους ταχυδρομικούς κωδικούς, δυσανάγνωστοι γραφικοί χαρακτήρες, ονόματα μουτζουρωμένα απ’ τη βροχή, προσευχές, εξομολογήσεις που κανείς δεν άκουσε…

Όταν ο Γουίλιαμ ανακαλύπτει τα γράμματα της Γουίντερ, η δουλειά του αποκτά νέο νόημα. Τα γράμματα απευθύνονται στον «Μεγάλο της Έρωτα», που δεν έχει ακόμα γνωρίσει, και ο Γουίλιαμ αρχίζει να αναρωτιέται: Μήπως είναι ο ίδιος ο μεγάλος της έρωτας; Ρισκάροντας τον γάμο του, αποφασίζει να ακολουθήσει τα στοιχεία στα γράμματα της Γουίντερ για να τη βρει και να λύσει τον μεγαλύτερο γρίφο της ζωής του: τον γραφικό χαρακτήρα της αγάπης

Θα ξεκινήσω από τη δουλειά του Γουίλιαμ, ο οποίος προσπαθεί να οδηγήσει χαμένα-αζήτητα γράμματα στον άγνωστο-αόριστο-ανύπαρκτο παραλήπτη τους. Θα ήθελα πολύ να κάνω μια τέτοια δουλειά. Γενικά θεωρώ την αλληλογραφία ένα πολύ σημαντικό κομμάτι στη ζωή του ανθρώπου γιατί σου δίνει την ευκαιρία να έχεις κάτι από τον αποστολέα, ένα κομμάτι χαρτί, λίγο γραφίτη, μια μυρωδιά. Όταν δε πρόκειται για γράμματα που έχουν να κάνουν με έναν Μεγάλο έρωτα, όπως στην περίπτωση του πρωταγωνιστή μας, προσωπικά ενθουσιάζομαι. Σίγουρα ο Γουίλιαμ είχε διαβάσει και ανούσιες επιστολές, ίσως γι’ αυτό είχε χάσει την πίστη στον εαυτό του, την πίστη στις δυνατότητες του. Αναρωτιέμαι βέβαια, μέχρι που μπορείς να φτάσεις για τα γράμματα του Μεγάλου Έρωτα; Προσωπικά αμφιταλαντεύομαι λόγω της καχυποψίας που με διακατέχει σαν άνθρωπο, παρόλα αυτά ο Γούιλιαμ διαψεύδει τον ίδιο του τον εαυτό και φτάνει πολύ μακριά.

Στη συνέχεια θα ήθελα να σχολιάσω τη Γούιντερ, την οποία σαφώς ο αναγνώστης γνωρίζει μόνο μέσω των γραμμάτων της. Η Γουίντερ είναι μία ρομαντική ψυχή που θέλει να πιστέψει πως τα γράμματα της όντως πηγαίνουν στον Μεγάλο της Έρωτα. Μέσα σε αυτά δίνει πολλά στοιχεία ώστε ο τελευταίος να μπορέσει να τη βρει. Γράφοντας τα όμως, σκέφτεται κάποιον σαν τον Γούιλιαμ; Ποιος είναι ο ρόλος της …μοίρας; Γιατί ο Γουίλιαμ είναι αυτός που βρίσκει τα γράμματα ενώ υπάρχουν κι άλλοι στο τμήμα του; Θέτω αυτά τα ερωτήματα γιατί τα θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικά ακόμα και τώρα που η ίδια γνωρίζω το τέλος και με σκοπό να αποφύγω να σας αποκαλύψω κάτι σημαντικό. Προσωπικά όμως πιστεύω ότι τα γράμματα είχαν λόγο που πήγαιναν στον Γούιλιαμ, ανεξάρτητα με τη Γούιντερ.

 Το βιβλίο αυτό ειλικρινά το αγάπησα, για την Γούιντερ και την πίστη της ότι εκεί έξω υπάρχει ο άνθρωπος της (παρακάτω θα υπάρχει ένα μικρό απόσπασμα από ένα γράμμα της), για την αγωνία του Γούιλιαμ να βρει την άκρη του νήματος που στην πορεία η αλήθεια είναι έγινε και δική μου αγωνία. Τέλος, αυτό το βιβλίο μου άρεσε γιατί με έβαλε στη διαδικασία να αναρωτηθώ που πηγαίνουν τόσα χαμένα γράμματα, στη δική μας χώρα; Σας ρώτησα βέβαια στο instagram για αυτό και οι περισσότεροι πιστεύετε στον Άγιο Βασίλη το οποίο είναι τελείως αντίθετο με τα σενάρια της ρομαντικής μου ψυχής. Δεν πειράζει, εύχομαι μόνο απλά να μην καταλήγουν σε κάποιον κάδο αχρήστων.

Κάπου εδώ θα σας αφήσω! Σύντομα θα επιστρέψω με ένα νέο άρθρο, μέχρι τότε, πολλούς βιβλιοφιλικούς χαιρετισμούς!

Οι στίχοι είναι μια γλώσσα που μπορείς να δανειστείς για όλα όσα νιώθεις, αλλά που δε βρίσκεις τις κατάλληλες λέξεις για να τα πεις…Όταν τα τραγούδια μας ξαφνιάζουν, όπως συμβαίνει συχνά, επειδή παίζονται σε εντελώς απροσδόκητα μέρη, τα χρόνια πέφτουν από το πρόσωπο μας και γινόμαστε δεκαέξι ετών πάλι, ή αγγίζω το πρόσωπο σου πάλι. Συναισθηματική καθήλωση. Ελπίζω ότι θα έχουμε το δικό μας τραγούδι κάποια μέρα.

Μου λείπουν οι συζητήσεις μας αργά τη νύχτα, αλλά φυλάω τις ιστορίες μου για σένα. Κάνε γρήγορα, τώρα, αγαπημένε μου. Οι νύχτες μεγαλώνουν.

Δική σου, Γούιντερ.

ypografh

 

 

Advertisements

Η ώρα του αποχωρισμού…

 Πάντα ήθελες να φύγεις από το σπίτι, ανυπομονούσες να βγουν τα αποτελέσματα των πανελληνίων για να βεβαιωθείς πως η ανεξαρτησία είναι κοντά. Επιβεβαιώθηκες, έφυγες, σπούδασες… Από τότε έχουν περάσει αρκετά χρόνια, με εσένα ακόμα να λείπεις. Πήρες το πτυχίο σου, συνέχισες τις σπουδές , η ζωή με τον άνθρωπο σου φαντάζει υπέροχη, το μέλλον σας είναι μπροστά και το περιμένετε με αγωνία.

 Αυτό το σφίξιμο στην καρδιά όμως την ώρα του αποχωρισμού από την οικογένεια , Χριστούγεννα και Πάσχα δεν περιγράφετε. Μπορεί κατά τη διάρκεια των διακοπών να έχετε τσακωθεί, 2-3 μέρες πριν την επιστροφή σου να σκέφτεσαι πως αν κάτσεις έστω και μια μέρα παραπάνω θα ουρλιάξεις αλλά εκείνα τα μάτια της μαμάς, του μπαμπά, της θείας έξω από το λεωφορείο να προσπαθούν να σε εντοπίσουν στο εσωτερικό του, η ευχή που προδίδουν τα μάτια τους ‘Θεέ μου ας τον-την έχεις γερό-ή μόνο αυτό σου ζητώ ‘ είναι ικανά να σε διαλύσουν σε μυριάδες κομμάτια.

 Αυτή είναι η δύναμη της οικογένειας, να θες να ανοίξεις τα φτερά σου μακρυά τους αλλά η αγάπη σου γι’ αυτούς να σου υπενθυμίζει πως όσα χρόνια κι αν περάσουν πάντα θα υπάρχουν στιγμές που θα γυρνάς στην οικογενειακή σας φωλιά. Δεν ξέρω αν στις άλλες χώρες είναι το ίδιο, γενικά πιστεύω ότι μόνο στην Ελλάδα υπάρχει αυτό το ζεστό και αγνό αίσθημα. Είναι μάλιστα από τα λίγα πράγματα που με κάνουν να νιώθω περήφανη που είμαι Ελληνίδα γιατί ότι κι αν συμβεί πάντα θα έχω μια αγκαλιά να κλάψω από λύπη, από χαρά από άγχος…ότι κι αν γίνει θα έχω κάπου να στραφώ να ζητήσω βοήθεια, ότι κι αν γίνει, οποίες κι αν είναι οι καταστάσεις η καρδιά μου θα λιώνει την ώρα του αποχωρισμού..δε θα είναι από λύπη, ούτε από ανακούφιση θα είναι από αγάπη!

ypografh

Πόλυ Μίλτου- Κομμάτια ζωής

img_20181228_170017-01(1)

Συγγραφέας: Πόλυ Μίλτου

Τίτλος: Κομμάτια ζωής

Εκδότης: Εκδόσεις Ελκυστής

Τιμή: 11.00€

Θα το βρείτε: ΕΔΩ.

 

 

Καλησπέρα φίλοι μου!

Καλή χρονιά με υγεία και πολλά όμορφα βιβλία! Σήμερα είμαι πίσω με ένα βιβλίο που διάβασα μέσα στις γιορτές. Ας ξεκινήσουμε όμως με τις πληροφορίες του οπισθόφυλλου.

«Κομμάτια είναι η ζωή. Πλήθος κομμάτια. Έτσι είναι και η ψυχή! Κομματιάζεται από την πρώτη της ανάσα. Κάποιοι θα φανούν πιο τυχεροί. Σχεδόν άτρωτοι και ανέγγιχτοι, προχωρούν αγέρωχα θεωρώντας πως όλα χαμογελούν για χάρη τους. Άλλοι θα αρχίσουν να μετράνε θραύσματα, μικρά ή μεγάλα, να πονάνε και να αγκομαχούν. Μα υπάρχουν και εκείνοι που έχουν θρυμματιστεί εις βάθος, είτε από την πρώτη τους στιγμή είτε από κάποιο μεγάλο σφάλμα στην πορεία τους ανάμεσα στις δολερές παγίδες. Τα διηγήματα αυτού του βιβλίου είναι εμπνευσμένα από αληθινές ιστορίες. Είναι κομμάτια του κοινωνικού συνόλου, κομμάτια ψυχών. Ένας καθρέφτης όπου ο καθένας μας μπορεί να παρατηρήσει το μέσα του και το γύρω του. Θυμήσου πως κι εσύ κουβαλάς μια ιστορία, η οποία δεν είναι πάντα όμορφη και αψεγάδιαστη… Θυμήσου την αξία και του πιο μικρού κομματιού στο συμπλήρωμα του πίνακα της ζωής.«

Το βιβλίο αυτό είναι για χιονισμένο τοπίο, ζεστό τσάι και κουνιστή πολυθρόνα δίπλα στο παράθυρο. Είναι απλές ιστορίες, «Κομμάτια ζωής» τα οποία όπως δηλώνει και η συγγραφέας προέκυψαν από αληθινά γεγονότα. Θεωρώ πως είναι ιδανικό για ταξίδια καθώς και όταν έχεις ανάγκη από απλές ιστορίες οι οποίες όμως είναι ικανές να σε προβληματίσουν. Γενικά έχουν ανέβει πολύ στα μάτια μου τα διηγήματα γιατί διαβάζονται πιο χαλαρά και σημειώνεις πρόοδο κάθε φορά που ανοίγεις το βιβλίο σου.

Κλείνοντας θα ήθελα να σας αναφέρω πως τα διηγήματα που ξεχώρισα από το βιβλίο είναι 1. Άρωμα λεβάντας, 2. Το βάρος και η κατάρα, 3. Χριστουγεννιάτικη ‘Αγάπη’ και 4. Υάκινθος, καθώς και ότι σύντομα θα ανέβει διαγωνισμός για ένα αντίτυπο του στο instagram!Μείνετε συντονισμένοι λοιπόν και μέχρι το επόμενο άρθρο, πολλούς βιβλιοφιλικούς χαιρετισμούς!

ypografh

Happy new year!!

Καλημέρα φίλοι μου!

 Κάθε χρόνο τέτοια εποχή ο καθένας μας βάζει τους προσωπικούς του στόχους για τη νέα χρονιά. Η αλήθεια είναι πως το 2018 δεν πήγε και άσχημα για μένα μιας και κατάφερα όλα όσα ήθελα, ίσως και ακόμα περισσότερα. Αν και η χρονιά που μας πέρασε ήταν αρκετά δύσκολη, είμαι πολύ αισιόδοξη για το νέο έτος, με νέους στόχους και θα μπορούσα να πω με έναν νέο εαυτό κι ας ακούγεται κλισέ.

 Φέτος δε θα δυσκολέψω τον εαυτό μου πολύ. Έβαλα 3 στόχους που θέλω να τους εφαρμόσω κατά γράμμα και κάποιους συμπληρωματικούς όσο μπορώ καλύτερα. Έτσι λοιπόν έχουμε:

1.Ό,τι νιώθω να το θεωρώ φυσιολογικό.

 Ίσως ο πιο δύσκολος για τη φετινή χρονιά. Αυτή η ανάγκη προέκυψε γιατί τα συναισθήματα μου έχουν γίνει πιο έντονα τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα μερικές φορές να τα υπεραναλύω προκαλώντας με άγχος και φόβο. Αυτόν τον στόχο τον εμπνεύστηκα επίσης από ένα κείμενο του αγαπημένου Α. Κορτώ τμήμα του οποίου θα σας παραθέσω εδώ κάτω.

«Ό,τι κι αν νιώθεις, να το θεωρείς φυσιολογικό, καθώς είναι απόρροια του παρελθόντος σου, και της αλληλεπίδρασης σου με τον κόσμο και τους ανθρώπους, και προϊόν της υπαρξιακής αγωνίας που είναι σύμφυτη με τη ζωή και τη θνητότητα.»

2.Κάθε πρωί να βάζω ένα αγαπημένο μου τραγούδι, να το τραγουδάω, να το χορεύω

 Πόσο μοναδική είναι η ικανότητα ενός τραγουδιού να σου αλλάξει τη διάθεση; Προσωπικά τα έντεχνα με έχουν καταστρέψει ψυχολογικά μιας και άπειρες φορές έχω βουλιάξει στη δυστυχία του καλλιτέχνη, έχω ταυτιστεί χωρίς να υπάρχει λόγος ταύτισης. Έτσι, αποφάσισα να κόψω το έντεχνο(τουλ. στο ξεκίνημα της μέρας) και κάθε πρωί να βάζω ένα χαρούμενο τραγούδι ώστε να μου φτιάχνει το κέφι, γιατί η ζωή είναι όμορφη, γιατί αξίζω να είμαι χαρούμενη και το επιλέγω!

3.Μια μέρα την εβδομάδα (Σάββατο ή Κυριακή λογικά) θα κλείνω το κινητό για όλο το 24ωρο

 Προφανώς εδώ έγκειται το ζήτημα μιας μεγάλης ανάγκης, στην οποία αν έρθω θα το ανοίξω το τηλέφωνο προφανώς. Θέλω όμως μία μέρα μόνο για εμένα χωρίς αντιπερισπασμούς. Χωρίς να με απασχολούν φωτογραφίες, ιστορίες και οτιδήποτε άλλο. Μία μέρα για να διαβάσω με την ησυχία μου, να κάνω πράγματα με αγαπημένους μου, να ακούσω μουσική, να συγκεντρωθώ σε εμένα! Τώρα η Ελληνίδα μάνα πως θα το πάρει δεν ξέρω αλλά εγώ θα το κάνω.

 Άλλοι μικρο-στόχοι για το 2019 είναι να πίνω παραπάνω νερό, να προσέχω τη διατροφή μου και να κάνω όση περισσότερη yoga μπορώ.

giphy

 Πιστεύω δε μου έβαλα και τόσο δύσκολα φέτος, ελπίζω του χρόνου τέτοιες μέρες να είμαι ικανοποιημένη από το αποτέλεσμα και να έχω κάνει τρόπο ζωής τους στόχους μου μιας κι αυτός είναι ο σκοπός. Κάπου εδώ θα κλείσω αυτό το άρθρο ευχόμενη ο χρόνος αυτός να φέρει σε όλους μας υγεία, αγάπη, χαμόγελα, όμορφα βιβλία και υπέροχες αλλαγές! Μέχρι να τα πούμε ξανά, πολλούς βιβλιοφιλικούς χαιρετισμούς!

ypografh