#Bookmasgr: Day 8- Πήγα σε συναυλία μόνη μου

Καλημέρα φίλοι μου!

Σήμερα θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία του να πάω σε συναυλία μόνη μου. Τη προηγούμενη Τετάρτη στην πλατεία των Ιωαννίνων θα τραγουδούσε η Παυλίνα Βουλγαράκη, την οποία αγαπώ, για την έναρξη των εορταστικών εκδηλώσεων της πόλης. Συναυλία ακριβώς δεν το λες αλλά δεν ξέρω την λέξη που περιγράφει την συγκεκριμένη ενέργεια, μουσική εκδήλωση; Ίσως…εν πάση περιπτώσει το ζήτημα ήταν πως κανείς δε μπορούσε να με συνοδεύσει κι έτσι αποφάσισα να πάω μόνη.

Αρχικά, να σας πω πως η Παυλίνα ήταν καταπληκτική. Φωνάρα, σου αποπνέει καλοσύνη, ήθος, ηρεμία και όλα αυτά τα όμορφα αισθήματα που πρέπει να σου βγάζει ένας καλλιτέχνης. Δεν μετάνιωσα καθόλου που επέλεξα να πάω μόνη μου αν και παρακάτω θα σας αναφέρω τις διακυμάνσεις της διάθεσης μου.

IMG_20181205_203606-01

Στάδιο 1ο: Θα πάω μόνη μου να σκάσετε

Αυτό το στάδιο ήταν το κλειδί για να σηκωθώ, να ετοιμαστώ και να πάω να στηθώ στην πλατεία κοιτώντας γύρω τους υπόλοιπους ανθρώπους. Είμαι ευγνώμων που δεν αγνόησα την ανάγκη μου να παρευρεθώ στην εκδήλωση αυτή και είχα την ευκαιρία να ακούσω αγαπημένα κομμάτια από μια αγαπημένη ερμηνεύτρια.

Στάδιο 2ο: Η βασίλισσα της μοναξιάς-Παράπονο

Ήταν η στιγμή που ειλικρινά ήμουν έτοιμη να τα παρατήσω και να γυρίσω σπίτι μου. Εκεί που ο δήμαρχος λέει «Κανείς αυτές τις γιορτές να μη μείνει μόνος.», όλες οι παρέες να τον χειροκροτούν κι εγώ να αναρωτιέμαι βουρκωμένη τι ήρθα να κάνω μόνη μου. Ευτυχώς, ο δήμαρχος μας δεν είπε κι άλλα τέτοια ευχάριστα, εγώ προσποιήθηκα ότι κάτι μπήκε στο μάτι μου κι όλα τελειώσαν.

Στάδιο 3ο: Εγώ με ποιον θα χορέψω;

Πριν από την Παυλίνα Βουλγαράκη, τραγούδησε ένας νέος καλλιτέχνης, η αλήθεια είναι πως δε θυμάμαι το όνομα του. Αυτός λοιπόν, είπε κάποια χορευτικά κομμάτια του Μαραβέγια (τον οποίο επίσης υπερ-αγαπώ) και άλλων με αποτέλεσμα όλοι να τραγουδούν και να χορεύουν κι εγώ να κάθομαι σαν άγαλμα και απλά να ψιθυρίζω στοίχους. Για να είμαι ειλικρινής, ζήλεψα τους γύρω μου που είχαν παρέα και μπορούσαν να εκφραστούν άνετα. Γενικά εγώ είμαι ο τύπος άγαλμα στις συναυλίες, δεν κουνιέμαι πολύ αλλά νομίζω πως εκείνο το βράδυ και μέσα στο κρύο ήταν ιδανική η κίνηση…πρωτίστως για να μην ξεπαγιάσεις.

Στάδιο 4ο: Ζήσε το!

Άργησε αλλά ήρθε και το στάδιο αυτό. Ήταν η στιγμή που άρχισε η Παυλίνα να τραγουδάει. Αρχικά απαγόρεψα στον εαυτό μου να βγάλει πολλά βίντεο και φωτογραφίες γιατί ήθελα να ζήσω την εμπειρία αυτή στο 100%. Εν τέλει και τα βίντεο που τράβηξα ήταν για κλάματα και μετάνιωσα που θυσίασα έστω και τα τρία λεπτά για ένα βίντεο. Η ανάμνηση δεν εξαρτάται από μία εγγραφή εικόνας αλλά από αυτές τις εικόνες που κρατάει ο νους και τα αισθήματα που νιώθει εκείνη τη στιγμή η καρδιά σου. Προσωπικά, στο στάδιο αυτό, ένιωθα χαρά και περηφάνια. Χαρά για ευνόητους λόγους και περηφάνια γιατί τα κατάφερα. Πήγα μόνη μου σε αυτή τη μουσική εκδήλωση, λυπήθηκα, απογοητεύτηκα, είχα τάσεις φυγής αλλά τελικά πέρασα υπέροχα και απόλαυσα μια αγαπημένη μου ερμηνεύτρια.

Κάπου εδώ κλείνω αυτό το άρθρο, το οποίο ενδεχομένως να μη βρείτε ενδιαφέρον αλλά ήθελα πολύ να μοιραστώ αυτή μου την εμπειρία. Σαν συμβουλή θα ήθελα να κρατήσετε πως κάποιες φορές είναι πολύ σημαντικό να κάνουμε πράγματα μόνοι μας. Εμείς και η ψυχούλα μας. Γενικά να αφιερώνετε χρόνο στον εαυτό σας, κάνει πολύ καλό. Αυτά από εμένα…μέχρι το επόμενο άρθρο πολλούς βιβλιοφιλικούς χαιρετισμούς!

ypografh

 

Advertisements

3 σκέψεις σχετικά με το “#Bookmasgr: Day 8- Πήγα σε συναυλία μόνη μου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s