Rhonda Byrne- The secret

IMG_20171026_131155-01

Συγγραφέας: Rhonda Byrne

Τίτλος: The secret

Εκδότης: Εκδόσεις Λιβάνη

Τιμή: 10,65€ (Public) || – (Εκδόσεις Λιβάνη)

  Ξεκινάω να γράφω αυτό το άρθρο μετά από μία προσπάθεια να διαβάσω το πολυσυζητημένο βιβλίο The secret της Rhonda Byrne. Δε θα το τελειώσω, η αλήθεια είναι αυτή, σκοπεύω να εστιάσω σε κάποια συγκεκριμένα σημεία. Αυτό που ήθελα όμως να τονίσω από την αρχή αυτής της δημοσίευσης είναι πως δε θα το διαβάσω γιατί δεν ταιριάζει στην ιδεολογία μου, στην απαισιοδοξία μου, στο χαρακτήρα μου. Δεν είναι ότι αποτρέπω κάποιον να το διαβάσει απλά προσωπικά δε μου ταιριάζει.

  Το βιβλίο το έχω αρκετά χρόνια αλλά δεν έτυχε ποτέ να το διαβάσω. Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου ξανά και επειδή θυμόμουν ότι είχε προωθηθεί πολύ την εποχή εκείνη, είπα να του δώσω την ευκαιρία που στερήθηκε καιρό.

  Εμφανισιακά, είναι πανέμορφο. Τα χρώματα του, οι σελίδες του, είναι ένα εντυπωσιακό βιβλίο. Το περιεχόμενο του όμως πιστεύω ότι απευθύνεται σε υπερβολικά αισιόδοξους ανθρώπους, που πιστεύουν στο διαλογισμό, σε ανώτερες δυνάμεις, δηλαδή όχι εμένα.

  Μπορώ να δεχθώ ότι η απαισιοδοξία δε μας βοηθάει, ότι προκαλεί άγχος το οποίο είναι καταστροφικό. Ότι οι σκέψεις μας πολλές φορές καθορίζουν τη ζωή μας γι’ αυτό και πρέπει να σκεφτόμαστε θετικά αλλά μέχρι εκεί. Ότι υπάρχουν μαγνητικές έλξεις στις σκέψεις μας, ότι αν σκεφτόμαστε κάτι έντονα συμβαίνει και όλα αυτά με ξεπερνούν. Υπάρχουν βέβαια άνθρωποι που ταυτίζονται και τους βοηθούν τέτοιες σκέψεις αλλά προσωπικά νομίζω ότι απλά αυθυποβάλλονται (ίσως βέβαια αυτή να είναι η ιδέα). Τέλος, να σημειωθεί ότι μισώ όταν συνδέουν τη φυσική με το διαλογισμό και διάφορες δεισιδαιμονίες…

  Κάποια αποσπάσματα που με σόκαραν είναι τα εξής:

  1. Οι σκέψεις είναι μαγνητικές, και οι σκέψεις έχουν συχνότητα. Ενώ σκέφτεστε, οι σκέψεις σας εξαπολύονται στο Σύμπαν, προσελκύοντας δια του μαγνητισμού όλα τα ομοειδή, τα όμοια πράγματα που βρίσκονται στην ίδια συχνότητα, (wtf??)
  2. Ο μόνος λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι δεν έχουν αυτό που επιθυμούν είναι ότι σκέφτονται περισσότερο αυτό που δε θέλουν παρά αυτό που θέλουν.
  3. Ο νόμος της έλξης δε λειτουργεί υπολογίζοντας στην εξίσωση τα «μη», τα «όχι» και τα «δεν» ή οποιεσδήποτε άλλες αρνητικές λέξεις. Καθώς εσείς αρθρώνετε αρνητικές λέξεις, να τι λαμβάνει ο νόμος της έλξης: «Δε θέλω να μου φερθεί με αγένεια αυτός ο άνθρωπος.» (ΕΜΕΙΣ), «Θέλω να μου φερθεί με αγένεια, και έτσι να μου φέρονται και οι άλλοι.» (ΣΥΜΠΑΝ) (-.-)
  4. Όπως το Τζίνι του Αλαντίν, έτσι και ο νόμος της έλξης εκτελεί την κάθε σας διαταγή.
  5. Θα σας βοηθήσει να χρησιμοποιείτε τη φαντασία σας και να προσποιηθείτε ότι έχετε ήδη αποκτήσει τα χρήματα που θέλετε. Παίξτε τους πλούσιους και θα νιώσετε καλύτερα σε σχέση με τα χρήματα-καθώς εσείς θα νιώθετε καλύτερα , εκείνα θα εμφανίζονται με ολοένα και μεγαλύτερη συχνότητα στη ζωή σας.
  6. Απεικονίστε νοερά επιταγές στο γραμματοκιβώτιο σας.(εεεε?)
  7. Τα πάντα είναι ενέργεια. Είστε ένας ενεργειακός μαγνήτης, άρα διά του ηλεκτρισμού ενεργοποιείτε τον εαυτό σας προς οτιδήποτε επιθυμείτε. (θα ξεχάσω τη φυσική που έμαθα με αυτά που διαβάζω)

Κάποια αποσπάσματα που μου άρεσαν:

  1. Η δουλειά σας είναι ο εαυτός σας. Αν δε νιώσετε πρώτα εσείς γεμάτοι, δεν έχετε τίποτα να δώσετε σε κανέναν.
  2. Όταν νιώθετε άσχημα για τον εαυτό σας, εμποδίζετε την αγάπη και προσελκύετε στο πολλαπλάσιο ανθρώπους και καταστάσεις που θα συνεχίσουν να σας κάνουν να νιώθετε άσχημα για τον εαυτό σας.
  3. Πάψτε να δίνετε προσοχή στα μηνύματα της κοινωνίας για την ασθένεια και τα γηρατειά. Τα αρνητικά μηνύματα δε σας ωφελούν.
  4. Κάντε αυτό που αγαπάτε. Αν δεν ξέρετε τι σας δίνει χαρά, αναρωτηθείτε: «Που είναι η χαρά μου;»

Κλείνοντας αυτή τη δημοσίευση θέλω και πάλι να τονίσω ότι όλα τα παραπάνω είναι η δική μου προσωπική άποψη για το βιβλίο αυτό. Ίσως να μην του έδωσα την κατάλληλη προσοχή; (αν και δεν το πιστεύω) Απλά δεν με χαρακτηρίζουν όλα αυτά και ειδικά όταν χρησιμοποιούν την επιστημή για να εξηγήσουν καταστάσεις (;) οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με αυτή. Το δυστύχημα (για κάποιους ευτύχημα) είναι πως χρησιμοποιούν την άγνοια των περισσότερων, με αποτέλεσμα το κοινό να ταυτίζεται χωρίς καν να καταλαβαίνει. Έτσι, ο νόμος της παγκόσμιας έλξης που διατυπώθηκε από τον Νεύτωνα ορίζεται ως εξής: «Κάθε σώμα στο σύμπαν έλκει κάθε άλλο σώμα με δύναμη ανάλογη του γινομένου των μαζών τους και αντιστρόφως ανάλογη του τετραγώνου της απόστασης του κέντρου μάζας τους.» και βαρύτητα ονομάζεται η ιδιότητα των υλικών σωμάτων να έλκουν και να έλκονται αμοιβαία με άλλα υλικά σώματα. (τώρα τι σχέση έχουν όλα αυτά με την απαισιοδοξία, το χρήμα, τις ανθρώπινες σχέσεις, την υγεια και όλα τα υπόλοιπα το αφήνω πάνω σας.)

Να έχετε μία όμορφη μέρα,

Σέβη

Advertisements

Τζωρτζ Όργουελ- Η φάρμα των ζώων

Συγγραφέας: Τζωρτζ Όργουελ

Τίτλος: Η φάρμα των ζώων

Εκδότης: Εκδόσεις Κάκτος

Τιμή: 4,45€ (Public) || 5,94€ (Εκδόσεις Κάκτος)

  Αρχικά να ξεκινήσω από το γεγονός ότι είμαι εκτός bookstagram γιατί δεν έχω κινητό 😦 Αυτό που με στενοχωρεί πιο πολύ, δεν είναι ότι δεν είμαι ενεργή, διότι ήταν ένα διάλειμμα που το χρειαζόμουν, αλλά το γεγονός ότι τα unfollows έπεσαν βροχή. Αυτό βέβαια είναι ένα ωραίο θέμα για άλλο post, αλλά το έχω παράπονο ρε παιδί μου να περάσει μια μέρα και κάποιος να μη με σβήσει. Δε θα καταλάβω ποτέ το σκεπτικό των «μεγάλων» bookstagramer, γιατί ενώ θέλω να γίνω μία, σκοπεύω να είμαι τίμια με τους followers μου 🙂 Αυτά όσον αφορά την απουσία μου. (* όταν σκέφτομαι τη λέξη απουσία πάντα τραγουδάω Πασχαλίδη)

  Το βιβίο που θα σας παρουσιάσω σήμερα, αν και οικονομικό όπως βλέπετε, ΔΕΝ το έχω στη βιβλιοθήκη μου. Το δανείστηκα από τη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου τελείως τυχαία, δε θυμάμαι αν η εικόνα του με τράβηξε, γιατί όπως βλέπετε είναι πολύ ταλαιπωρημένο, αλλά με αφορμή αυτό το δανεισμό γνώρισα το φαινόμενο Όργουελ.

  Ο Έρικ Άρθουρ Μπλαιρ γνωστός με το συγγραφικό του ψευδώνυμο Τζωρτζ Όργουελ ήταν βρετανός συγγραφέας, λογοτέχνης και δημοσιογράφος. Το έργο του χαρακτηρίζεται από ξεκάθαρο πεζό λόγο, συνειδητότητα των κοινωνικών ανισοτήτων, αντίθεση στα ολοκληρωτικά καθεστώτα και αφοσίωση στο δημοκρατικό σοσιαλισμό. Συχνά ταξινομείται ως ένας από τους Άγγλους συγγραφείς του 20ου αιώνα με τη μεγαλύτερη επιρροή και ως ένας από τους πιο σημαντικούς χρονικογράφους της Αγγλικής κουλτούρας της γενιάς του (για περισσότερες πληροφορίες κάνε κλικ ΕΔΩ).

  Δε θα σας αναφέρω το στόρι γιατί το συγκεκριμένο βιβλίο είναι τόσο μικρό που οτιδήποτε κι αν αναφέρω θα είναι σημαντικό και θα θεωρηθεί «spoil». Πάντως, μέσα σε λίγες σελίδες ο Όργουελ καταφέρνει να περάσει μηνύματα που άλλοι γράφουν τόμους ολόκληρους στην προσπάθεια τους αυτή.

  Το βιβλίο μοιάζει με παραμύθι, ίσως και να είναι ένα, το παραμύθι που εμείς οι ελεύθεροι πολίτες βασιζόμαστε στη μυθοπλασία του και παραβλέπουμε τις αλήθειες του. Ξεχνάμε όμως το πιο βασικό, πως όλα τα παραμύθια έχουν κάτι σημαντικό να διδάξουν και η διδαχή αυτού του συγκεκριμένου δίνει μία αληθινή, ανθρώπινη διάσταση σε όλα όσα εξιστορεί. Τα ζώα στο βιβλίο αυτό επαναστατούν για την ισότητα και πέφτουν θύματα στο βωμό αυτής. Εχθροί τους οι άνθρωποι, φίλοι τους όλα τα ζώα, ή μήπως όχι; Ποιος κινεί τα νήματα σε μία τέτοια κίνηση και ποια είναι τα συμφέροντα του; Υπάρχει κάποιος που να πρωτοστατεί και να  μην έχει συμφέροντα, να πιστεύει ειλικρινά στην ισότητα; Πως ο πρωτοστάτης καταφέρνει να πείσει το πλήθος τόσο εύκολα; Ναι, τα ζώα έχουν την δικαιολογία της μνήμης, η οποία ξεθωριάζει γρήγορα. Σε εμάς όμως, τους ανθρώπους, τι συμβαίνει; Αυτό χάρηκα στο βιβλίο, είναι ένα παραμύθι για μικρά και μεγάλα παιδιά και στα τελευταία έχει ισχυρά ερωτηματικά να δημιούργησει και αλήθειες να πει. Ηθικό δίδαγμα; Δύσκολο να τα βάζεις με αυτούς που γράφουν και μετά ξανά γράφουν την ιστορία, αυτό ο Όργουελ το περνάει και στο βιβλίο του «1984» για το οποίο ελπίζω να σας μιλησω σύντομα.

  Μαζί με όλα τα παραπάνω ερωτήματα, εύλογα δημιουργείται και το εξής: «Μπορεί να υπάρξει μία κοινωνία όπου όλοι να είναι ίσοι;» και ο ίδιος απαντά μέσα από το βιβλίο του «όλα τα ζώα είναι ίσα αλλά μερικά είναι πιο ίσα από όλα τ’ άλλα». Ας μη διστάσουμε να πιστέψουμε πως ανήκουμε στην ευρύτερη αυτή βιολογική κατηγορία (ισχύει άλλωστε) καθώς και πως κάθε ομοιότητα με πραγματικά γεγονότα ή πρόσωπα (ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ) είναι τελείως συμπτωματική.

  Κλείνοντας να ζητήσω συγγνώμη που δεν τηρώ το πρόγραμμα που είχα θέσει αλλά περιμένω να ξεκινήσουν τα μαθήματα μου. Συνεπώς, θα αναθεωρήσω όσα είπα και θα σας πω σταθερή μερά που θα ανεβαίνει post σύντομα. Ευχαριστώ για την κατανόηση!

Σέβη!

 

Πλαστική vs Πάνινη τσάντα

   Όσοι με ακολουθείτε στο instagram (@mysecretbook) θα ξέρετε ότι έκανα μια δημοσκόπηση για το αν θα θέλατε να δείτε μια ακόμα δημοσίευση που δεν έχει σχέση με βιβλία. Οι περισσότεροι λοιπόν σε αυτή τη δημοσκόπηση απάντησαν ναι και ενώ σήμερα δε θα μπορούσα να ανεβάσω κάποιο review αποφάσισα να γράψω για το ζήτημα της πλαστικής σακούλας.

  Όλα ξεκίνησαν όταν προχθές πήγα στο σούπερ και ο υπάλληλος άρχισε να βάζει τα ψώνια μου στις πλαστικές σακούλες, τότε εγώ του είπα «Συγγνώμη, έχω πάνινη τσάντα μαζί μου και θα την προτιμήσω». Μπορώ να πω ότι ξαφνιάστηκε (λογικό, σύμφωνα με τα στατιστικά που θα σας παραθέσω παρακάτω), παρόλα αυτά εγώ έκανα αυτό που έπρεπε και το γράφω όχι για να προωθήσω το εγώ μου αλλά γιατί θα ήθελα πολύ μελλοντικά να δω κι άλλους με πάνινες τσάντες (πράγμα που από το επόμενο έτος θα συμβεί έτσι κι αλλιώς γιατί πλέον θα πληρώνουμε την πλαστική σακούλα 0,03λεπτά και το μεθεπόμενο 0,07λεπτά). Ένιωσα πολύ περήφανη, θα το ομολογήσω και θα ήθελα να σας ενημερώσω για τα οφέλη που παρέχει η πάνινη σακούλα στα ψώνια παρακάτω.

  1. Η πάνινη σακούλα από περιβαλλοντικής άποψης είναι ιδανική. Επαναχρησιμοποιείται και δε ρυπαίνει το φυσικό περιβάλλον. Μελέτες έδειξαν ότι στην Ελλάδα χρησιμοποιούνται ετησίων 4,3 δις πλαστικές σακούλες εκ των οποίων μόλις το 1% ανακυκλώνεται. Θέλετε να συζητήσουμε για το που καταλήγουν οι υπόλοιπες; Στην ίδια έρευνα αναφέρεται πως 1 στα 2 απορρίματα στο βυθό της θάλασσας στην Ελλάδα είναι πλαστικές σακούλες.
  2. Η πάνινη σακούλα διαθέτει μεγάλα χερούλια με αποτέλεσμα να μπορούμε να μεταφέρουμε να ψώνια μας με μεγαλύτερη ευκολία.
  3. Αλλό ένα πλεονέκτημα είναι πως μπορούμε να ψωνίζουμε οτιδήποτε από οπουδήποτε. Τι εννοώ; Φεύγεις από το σούπερ μάρκετ #1 και ξαφνικά διαπιστώνεις ότι ξεχάσες να πάρεις οδοντόκρεμα, με άνεση θα μπεις στο σουπερ #2 που είναι στο δρόμο σου χωρίς κόμπλεξ ότι κάποιος θα δει ότι πέρασες από το #1. (Εγώ προσωπικά το έχω αυτό το κόμπλεξ μη μπω με σακούλα άλλου σούπερ σε κάποιο άλλο).
  4. Με την πάνινη τσάντα μπορείς να κουβαλήσεις μεγαλύτερο βάρος χωρίς το φοβό καταστροφής της. Στην ίδια έρευνα με παραπάνω διαπιστώθηκε ότι οι Έλληνες κατα μέσο όρο χρησιμοποιούν 4 πλαστικές σακούλες, γεμίζοντας τες με 50% της αντοχής και χωρητικότητας.
  5. (μελλοντικά…)Εφόσον οι πλαστικές σακούλες θα φορολογηθούν πλέον η χρήση της πάνινης τσάντας θα παρέχει και οικονομικά οφέλη αν αναλογιστούμε μάλιστα πως μόνο 1 στους 10 Έλληνες δηλώνει πως θα πληρώνει για πλαστική σακούλα στις αγορές του. (Εν το μεταξύ για 00,3 λεπτά/σακούλα στις 4,3 δις έχουμε έσοδα 129 εκατομμύρια, ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΟ!)

  Σίγουρα υπάρχουν κι άλλα οφέλη, μα πιστεύω πως τα συμαντικότερα έχουν ειπωθεί. Κλείνοντας αυτό το post θα ήθελα επίσης να αναφέρω και το πρόβλημα με τα πλαστικά ποτήρια, το οποίο προσωπικά είχα αντιμετωπίσει για μεγάλο χρονικό διάστημα παίρνοντας καφέ σε θερμό, αλλά στην πορεία κύλησα ξανά σε αυτή τη μάστιγα. Κάθε μέρα λοιπόν, σύμφωνα με την greenpeace, στη χώρα μας χρησιμοποιούνται 1.000.000 πλαστικά ποτήρια μόνο για καφέ με πολλά από αυτά επίσης να καταλήγουν στη θάλασσα. Ας απεξαρτηθούμε παιδιά! Λέμε ΝΑΙ στις πάνινες τσάντες και στα ποτήρια πολλαπλών χρήσεων!

giphy-downsized

Να έχετε μία υπέροχη μέρα,

Σέβη

 

13 reasons why

Καλησπέρα φίλοι μου 🙂

Συνήθως οι βιβλιόφιλοι αγαπούν πολύ τις σειρές και μια σειρά που συζητήθηκε πολύ είναι το «13 reason why». Θα μου πεις βέβαια ότι το blog είναι για βιβλία, αλλά η εν λόγω σείρα πέρα του ότι είναι ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟ με προβλημάτισε ιδιαίτερα. Δυστυχώς στην παρούσα δημοσίευση θα σχολιάσω μόνο τη σειρά, μέχρι να μου δοθεί η ευκαιρία να έχω άποψη και για το βιβλίο.

Όλα ξεκινάν με τον Κλέι Τζένσεν όταν λαμβάνει ένα κουτί που μέσα έχει 7 κασέτες και έναν αυτοσχέδιο χάρτη. Με απορία, τοποθετεί την πρώτη κασέτα σε ένα παλιό κασετόφωνο του πατέρα του και πατώντας το play ακούγεται μια γνώριμη φωνή που καταφέρνει να τον ταράξει. Είναι η Χάνα Μπέικερ, η συμμαθήτρια του, η οποία πρόσφατα αυτοκτόνησε. Η Χάνα πριν αυτοκτονήσει ηχογράφησε τους 13 λόγους που την οδήγησαν σε αυτή την πράξη. Κάθε άνθρωπος που αναφέρεται στις κασέτες, τις έχει ακούσει και θα πρέπει να ζει με το βάρος της συνείδησης του. Κάποιοι όντως επηρεάζονται, κάποιοι προφασίζονται ότι οι κασέτες λένε ψέμματα και πως το ζήτημα αυτό πρέπει να σταματήσει με τη σειρά του Κλέι. Ο τελευταίος είναι πολύ ταραγμένος και ιδιαίτερα προβληματισμένος για το τι έκανε και είναι στη λίστα των ανθρώπων-αιτιών που έφυγε από τη ζωή η Χάνα (με την οποία ήταν και ερωτευμένος). Ακούγοντας τις κασέτες διαπιστώνει ότι ασήμαντα-παιδικά καθώς και πολύ σοβαρά γεγονότα έφτασαν τη φίλη του σε αυτό το σημείο και ζητά δικαιοσύνη ενώ ο ίδιος συντετριμμένος μπορεί να μην της έκανε κακό, αλλά δε της στάθηκε και δεν της εξομολογήθηκε ποτέ τα αισθήματα του (τα οποία όπως φαίνεται ήταν αμοιβαία). Στο μεταξύ οι γονείς της Χάνα έχουν κινηθεί νομικά εναντίον του σχολείου και προσπαθούν να βρουν στοιχεία για τα αίτια που η κορή τους αποφάσισε να φύγει από τη ζωή τόσο άδικα. Στο τέλος της σεζόν (από ότι φαίνεται θα έχει και δεύτερη) αποκαλύπτεται ο 13ος λόγος της αυτοκτονίας, οι γονείς της Χάνα παίρνουν μία μνήμη στικ με τις ηχογραφήσεις (από τον φίλο της Χάνα, που ανέλαβε τη διανομή και τον «έλεγχο» του σχεδίου με τις κασέτες, Τόνι) και ένα ακόμη παιδί αυτοπυρπολείται. Τη συνέχεια θα μάθουμε το έτος που μας έρχεται.

Αρχικά, θα ξεκινήσω με το μεγαλό θετικό της σειράς που είναι το μήνυμα κατά του bullying. Δείχνει πως ακόμα και ασήμαντα γεγονότα που συμβαίνουν στο σχολείο μπορούν να κάνουν έναν έφηβο να νιώσει πως είναι στον πάτο και να μη θέλει πλέον τη ζωή του. Επίσης, παρουσιάζει στους γονείς το πόσο καθοριστικό ρόλο μπορούν να παίξουν στη ζωή των παιδιών τους και πως πρέπει να τους προβληματίζει η αλλαγή στη συμπεριφορά τους. Να αντιμετωπίζουν μαζί τους προβληματισμούς τους και να δίνουν τη δυνατότητα στα παιδιά τους να τους μιλούν για τα πάντα. Τέλος, μαθαίνει στους ίδιους τους έφηβους πως πρέπει να είναι υπεύθυνοι των πράξεων τους, πως πρέπει να προσέχουν τι λένε για συνομήλικους τους, που ενδεχομένως να είναι πιο ευαίσθητοι και πως ο δρόμος προς την ενηλικίωση είναι μεγάλος και απαιτεί δύναμη ψυχής, υπομονή και όχι καταχρήσεις.

Πάμε τώρα στα αρνητικά της σειράς. Σε πρώτη φάση θεωρώ απαράδεκτο ότι δείχνει σκηνές βιασμού καθώς και αυτοκτονίας. Σήμερα κάθε παιδί ξέρει να βρίσκει σελίδες προβολής ταινιών και σειρών και δυστυχώς δεν υπάρχει έλεγχος ούτε από τις σελίδες (που είναι και λογικό) ούτε από το σπίτι (αυτό κυρίως!). Όταν εγώ είμαι 23 χρονών και αδυνατώ να αντικρίσω τέτοιες φρικτές εικόνες ποιος μου εγγυάται ότι ένα παιδί 13 χρονών που θα δει ανενόχλητο τη σειρά δε θα κάνει καμιά ανοησία; Εδώ τα παιδιά παίζουν παιχνίδια στο facebook που τα βάζουν να εξαφανίζονται για μέρες χωρίς να δίνουν σημεία ζωής γιατί τότε θα γίνουν ο περίγελος της τάξης, ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι αν δει ένα παιδί, ευαίσθητο, ενδεχομένως και θύμα σχολικού εκφοβισμού, τη σειρά δε θα προβεί σε μια τέτοια πράξη; ΚΑΝΕΙΣ! Τώρα βέβαια θα μου πεις ότι η παραγωγή έχει βάλει προειδοποιητικό και πως είναι απαραίτητη η γονική συναίνεση αλλά ποιο παιδί θα το λάβει υπόψη; Ένα ακόμα αρνητικό στη σειρά είναι ότι εστιάζει στην ευθύνη των παιδιών (κατά την άποψη μου) και ως αποτέλεσμα έχει ένα παιδί ακόμα να αφαιρέσει τη ζωη του. Ένω όντως γίνεται αναφορά στο ότι οι γονείς του κοριτσιού λόγω οικονομικών προβλημάτων εστιάζουν σε αυτόν τον τομέα και παραμελούν τα αισθήματα του παιδιού τους, διακρίνω ότι τους δίνονται ελαφρυντικά. Κατά την άποψη μου, φταίνε τα παιδιά που ασκούν σχολικό εκφοβισμό , σωματική και ψυχική βία, οι γονείς των παιδιών που δρουν έτσι καθώς και οι γονείς των θυμάτων. Παρόλα αυτά γράφω αυτή την άποψη σε μία εποχή που οι γονείς έχουν γίνει υπερπροστατευτικοί με τα παιδιά τους, γεγονός με το οποίο είμαι επίσης κατά (εδώ θα ταίριαζε το ρητό της μαμάς μου «όταν θα γίνεις μάνα θα καταλάβεις»). Τέλος, με επιφύλαξη, θα βάλω και την παρουσίαση του ρόλου του σχολείου στα αρνητικά. Το σχολείο αρχικά προσπαθεί με χρήματα να πείσει τους γονείς να μην κινηθούν δικαστικά καθώς και κολλάει ανούσιες αφίσες προκειμένου να αποτρέψει άλλα παιδιά από την αυτοκτονία. Κανένα σεμινάριο, καμία προσπάθεια να γίνει έλεγχος για το αν όντως η αυτοκτονία της Χάνα είναι αποτέλεσμα σχολικού εκφοβισμού, το σχολείο αποποιείται οποιαδήποτε ευθύνη προκειμένου να μην αμαυρωθεί το «όνομα» του.

Με αυτά τα σχόλια λοιπόν κλείνω αυτό το post, αν είστε 18+ σας την προτείνω γιατί έχει και ωραία μηνύματα να περάσει, παρόλα αυτά η αυτοκτονία είναι κάτι πολύ κακό που δε δίνει λύση σε οποιοδήποτε πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίζουμε. Να σημειωθεί τέλος ότι δημιουργός του προγράμματος είναι ο Μπρίαν Γιόρκει για το Netflix.

**Ενδεχομένως την Τετάρτη να μην έχει δημοσίευση λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Ευχαριστώ για την κατανόηση!

Σέβη

 

Αύγουστος Κορτώ-Μικρό χρονικό τρέλας

Συγγραφέας: Αύγουστος Κορτώ

Τίτλος: Μικρό χρονικό τρέλας

Εκδότης: Εκδόσεις Πατάκη

Τιμή: 8,54€ (Public) || 9,76€ (Εκδόσεις Πατάκη)

Έβαλα τον Mozart ‘μου’ και είμαι έτοιμη να σας παρουσιάσω (όπως έχετε καταλάβει και από τον τίτλο) το «Μικρό χρονικό τρέλας» του Α.Κορτώ από εκδόσεις Πατάκη.

Ο Αύγουστος Κορτώ (ή αλλίως Πέτρος Χατζόπουλος) γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου του 1979 στη Θεσσαλονική. Σπούδασε στην Ιατρική σχολή του ΑΠΘ χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Το 1999 δημοσίευσε την πρώτη  συλλογή διηγημάτων του, το Βιβλίο των βίτσιων, και έκτοτε ασχολείται συστηματικά με τη συγγραφή και τη μετάφραση. Ζει πλέον στην Αθήνα, στα Εξάρχεια. Για περισσότερα, κάντε κλικ ΕΔΩ.

Η πρώτη μου επαφή με τον συγγραφέα έγινε με Το βιβλίο της Κατερίνας, παρόλα αυτά επέλεξα σήμερα να σας παρουσιάσω το εν λόγω έργο του γιατί το διάβασα πρόσφατα και έχω φρέσκες τις εικόνες και τα αισθήματα. Η ιστορία του βιβλίου ξεκινάει στις 28 Δεκεμβρίου του 2008, έξι χρόνια μετά τον θάνατο της μητέρας του. Το ξημέρωμα εκείνο υπέστει ένα ψυχωσικό επεισόδιο που τον κατέστησε τρελό…ή μπορεί και σοφό. Κατά τη διάρκεια αυτού του ψυχωσικού επεισοδίου, με θρησκευτικό χαρακτήρα,  ο πρωταγωνιστής και συγγραφέας θα αλλάξει ένα σωρό ταυτότητες μεταξύ Δαλάι Λάμα, Βούδα, Θεού, Εωσφόρου. Παρότι η κατάσταση αυτή (ενδεχωμένος) επείλθε από τον συνδυασμό της κατάθλιψης μαζί με βαθιά κρυμμένα συναισθήματα από την παιδική ηλικία εώς και την ενήλικη ζωή του, με τις ταυτότητες αυτές θα επωμιστεί και όλα τα δεινά του κόσμου όπως η υπερθέρμανση του πλανήτη, λιμοί, πανδημίες (ειδικά η εξάπλωση του AIDS σε ανθρώπους και γατιά) και άλλα. Κατά τη διάρκει αυτής της παράνοιας που βιώνει, άυπνος και παρόλα αυτά μες την ενέργεια. θα ταλαιπωρήσει τους αγαπημένους του μιας και θα εξαφανίζεται για ώρες προσπαθώντας να κρυφτεί από κινέζους κατάσκοπους, θα ζητήσει άσυλο από τις ΗΠΑ, θα περνάει τα φανάρια με (το ιερό) κόκκινο και ένα σωρό κουλά μέχρι που θα νοσηλευτεί για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα στο Δρομοκαΐτειο. Βγαίνοντας, οι μέρες που θα ακολουθήσουν είναι πολύ δύσκολες λόγω της φαρμακευτικής του αγωγής και φαινομενικά θα ξεπεράσει άμεσα το πρόβλημα, όμως, στην πορεία θα έρθει αντιμέτωπος με την κατάθλιψη όπου με τη στήριξη των αγαπημένων του και του επιβλέποντα γιατρού του θα ξεπεράσει αισίως μετά από μήνες.

Σε αυτό το βιβλίο μου άρεσε πολύ το ρίσκο που πήρε ο Κορτώ να τσαλακωθεί. Ειδικά στη χώρα μας, το να αφηγείσαι τέτοιες καταστάσεις και να παραδέχεσαι ότι έχεις ψυχικά προβλήματα είναι ιδιαίτερα γενναίο μιας και όλοι ψάχνουν το τρωτό σου σημείο για να σε πατήσουν. Ο Κορτώ δεν φοβήθηκε, μίλησε γι’ αυτό, και το βιβλίο θα έλεγε κανείς ότι έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα. «Ναι, είχα και έχω προβλήματα αλλά το παλεύω με ψυχανάλυση και ότι άλλο απαιτείται. Είμαι όσο καλά μπορώ να είμαι και με τα σκαμπανευάσματα των καιρών, αλλά είμαι εδώ και σου λέω ότι μπορείς κι εσύ να τα καταφέρεις.» Μου αρέσει αυτό, σε βγάζει από τη μοναξιά σου και από τις δικές σου παρανοϊκές σκέψεις. Επίσης, αυτό που εκτιμώ στον συγγραφέα είναι η αμεσότητα του. Όταν διαβάζω έργα του νιώθω λες και είμαστε παρέα, σε φιλικό σπίτι, με κρασί και μας διηγείται τα περιστατικά και γελάμε πολύ γιατί είναι παρελθόν, γιατί τώρα μπορεί να τα θυμάται και να γελάει και ο ίδιος με αυτά. Τέλος, είναι από τους λίγους που έχουν τόσο στενή επαφή με το κοινό του, αφιερώνοντας πολλές ώρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης απαντώντας σε σχόλια και μηνύματα. Το θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό γιατί ο αναγνώστης (και ως αναγνώστρια το αναφέρω) έχει ανάγκη να βιώσει τον συγγραφέα και στην πραγματική του ζωή. Προφανώς σε όλο αυτό πρέπει να υπάρχουν όρια και νομίζω ότι ο Κορτώ το έχει καταφέρει.

Αυτά από εμένα για το υπέροχο αυτό βιβλίο καθώς και τον συγγραφέα του. Θα προσπαθήσω να ανεβάζω Τετάρτες και Σάββατα για αρχή. Αν και αργοπορημένα αυτό το post ήρθε μια μέρα μετά από τις 10/10 που είναι η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας (11/10 γράφτηκε άσχετα με το ότι ανέβηκε μια μέρα μετά), γι’αυτό αξίζει να παραθέσω ένα μικρό κομμάτι από το βιβλίο που λέει:

20171007_125730-01

«Η υγεία, τόσο η σωματική όσο και η ψυχική, είναι το πιο πολύτιμο ανθρώπινο αγαθό γι’αυτόν ακριβώς τον λόγο: ότι όσο κι αν την προσέχεις, τίποτα και κανείς δε σου εγγυάται πως είναι μόνιμη»

Να προσέχετε λοιπόν τον εαυτό σας φίλοι μου.

Βιβλιοφιλικούς χαιρετισμούς,

Σέβη

Welcome to My secret book world

  Καλημέρα, αρχίκα να πω πως αυτή η σελίδα δημιουργήθηκε μετά από μία δημοσκόπηση στο Instagram, όπου με μικρή διαφορά οι φίλοι μου προτιμούσαν τη δημιουργία ενός Blog παρά το να γράφω τις κριτικές μου στο GoodReads.

  Με λένε Σέβη-Μαρία, είμαι 23 χρονών και αποφοίτησα πρόσφατα από το τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Αγαπώ πολύ τα βιβλία, θέλω μόνιμα να έχω κάτι καινούργιο στη βιβλιοθήκη μου κι ας έχω βιβλία που δεν έχω διαβάσει ποτέ. Το πρώτο βιβλίο που μου διάβασαν θυμάμαι πως λέγονταν «Γιατί η θάλασσα είναι αλμυρή» και το είχα δανειστεί από τη Δημόσια Βιβλιοθήκη Βέροιας. Υπάρχουν περίοδοι στη ζωή μου που διαβάζω ακατάπαυστα και άλλες που θέλω ένα διάλειμμα (μικρό ή μεγάλο) ώστε να επιστρέψω πάλι με την ίδια όρεξη στα βιβλία μου.

  To @mysecretbook είναι ένα «Bookstagram» account στο οποίο ανεβάζω τα βιβλία που διαβάζω. Άλλες φορές γράφω μερικά λόγια, άλλες από σεβασμό στο βιβλίο το αποφεύγω. Είναι μερικά βιβλία που δεν έχουν ανάγκη από εμένα, αρκεί κάποιος να τους δώσει την ευκαιρία. Τη σελίδα αυτή στο Instagram ήθελα αρκετό καιρό πριν να τη δημιουργήσω, αλλά έμενε μόνο σαν σκέψη. Μια μέρα λοιπόν είπα «Σέβη, σήμερα θα το κάνεις!» και όλως τυχαίως η μέρα εκείνη ήταν η Παγκόσμια μέρα βιβλίου. Το γεγονός ότι «η φωνή μέσα μου» μίλησε εκείνη την ημέρα το είδα σαν οιωνό γι’αυτό και τελικά η σελίδα δημιουργήθηκε επιτυχώς με πρώτη δημοσίευση το βιβλίο «Ναι» της Μαργαρίτας Καραπάνου από εκδόσεις Ωκεανίδα.

IMG_20170423_215109_927

Η πρώτη μου δημοσίευση στο @mysecretbook

 

   Σχετικά με το βιβλίο θα μιλήσω σε άλλο post. Αυτό βέβαια που αξίζει να σημειωθεί, είναι ότι σε αντίθεση με το βιβλίο, η φωτογραφία που τράβηξα είχε τα μαύρα της τα χάλια. Όσο όμως ζεις μαθαίνεις και μέσα από άλλους λογαριασμούς και άρθρα που διάβασα κατάλαβα ότι ο ‘μπουκσταγκραμικός’ λαός θέλει τα ρομάντζα του. Δε δυσκολεύτηκα πολύ σαν ρομαντική ψυχή που είμαι, σίγουρα όμως υπάρχουν πολλά ζητήματα που πρέπει να βελτιώσω.

  Στο Blog αυτό σκοπεύω να ανεβάζω σχόλια, αγαπημένα αποσπάσματα κτλ από τα βιβλία που διαβάζω. Γενικά προτιμώ τις βιογραφίες, τα ρομαντικά μυθιστορήματα, τα ρομαντικά-ιστορικά και πρόσφατα έχω αρχίσει να διαβάζω βιβλία τρόμου. Είμαι ανοιχτή βέβαια και στα υπόλοιπα είδη, αν θες να λέγεσαι book lover δε γίνεται να απορρίπτεις βιβλία…πόσο μάλλον αυτά που έχουν μεγάλη απήχηση στο κοινό(δες φαντασίας).

  Αυτά προς στιγμήν, σύντομα (ίσως και σήμερα) έρχεται Post σχετικό με το σκοπό αυτού του λογαριασμού. Ενδεχομένως να μην είναι το «Ναι» που ανέφερα παραπάνω, διότι θέλω για το συγκεκριμένο όλα να είναι τέλεια.Ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων όσους αφιερώσουν χρόνο στα κείμενα μου. Είμαι ανοιχτή σε κάθε σχόλιο, ώστε να βελτιώνομαι γιατί είναι κάτι εντελώς νέο για εμένα.

  Να έχετε μία υπέροχη μέρα,

  Σέβη