John Steinbeck- Άνθρωποι και ποντίκια

IMG_20181104_165147_149

Συγγραφέας: John Steinbeck

Τίτλος: Άνθρωποι και ποντίκια

Εκδότης: Εκδόσεις Παρά Πέντε

Τιμή: 6.50€

Θα το βρείτε: ΕΔΩ.

Βαθμολογία: ∗∗∗

 

 

 

 Καλημέρα φίλοι μου!

Το σημερινό βιβλίο δε μπορώ να πω πως ήταν κακό, μου άρεσε η ιστορία του, σε ταξίδευε σε μια άλλη εποχή με άλλα ιδανικά αλλά δε θα έλεγα ότι είναι το απόλυτο, αυτό που θα κερδίσει Νόμπελ για μένα. Βέβαια δεν ξέρω το κριτήριο των Νόμπελ…όποτε μην πέσετε να με κατασπαράξετε.

 Ανεξάρτητα λοιπόν από τους συμβολισμούς που δεν κατάλαβα, καθώς η ιστορία εκτυλίσσεται νιώθεις για τους ήρωες συμπάθεια και συμπόνια. Αυτό συμβαίνει γιατί έχουν ένα όνειρο, εργάζονται σκληρά για να το πραγματοποιήσουν αλλά δυστυχώς το όνειρο παραμένει πάντα μακρινό. Η συμπάθεια προκύπτει επίσης, λόγω της αληθινής φιλίας που δένει τον Τζώρτζ και το Λένι. Ακόμη, στην ιστορία αυτή φαίνεται ο κοινωνικός αποκλεισμός των έγχρωμων ανθρώπων και η μοναξιά που βιώνουν. Μόνο ο Λένι θα καταφέρει να πλησιάσει τον Κρουκς (νέγρος εργάτης), να του κρατήσει λίγη συντροφιά.

 Τι αδυνατώ ακόμα να καταλάβω; Πρώτον, πως συνδέονται με όλα τα παραπάνω τα ποντίκια, τα κουνέλια, τα κουτάβια και όλα τα fluffy ζωάκια με τα οποία είχε κόλλημα ο Λένι και δεύτερον την τραγική κατάληξη του βιβλίου την οποία αρνούμαι να δεχτώ.

Κλείνω αυτό το άρθρο ζητώντας την άποψη σας, αν το έχετε διαβάσει, γιατί ειλικρινά νιώθω την ανάγκη να αναλύσω τα όσα διάβασα. Ήδη έχω ανταλλάξει απόψεις με κάποια άτομα και μου έδωσαν τα φώτα τους. Θα χαρώ όμως να μάθω και τη δική σας σκοπιά. Μέχρι να τα ξανά πούμε, πολλούς βιβλιοφιλικούς χαιρετισμούς!

ypografh

Advertisements

Arun Gandhi- Το δώρο του θυμού

IMG_20181019_122523-01

Συγγραφέας: Arun Gandhi

Τίτλος: Το δώρο του θυμού

Εκδότης: Εκδόσεις Διόπτρα

Τιμή: 11.10€

Θα το βρείτε: ΕΔΩ.

Βαθμολογία: ∗∗∗∗

 

 

 

 

 Καλημέρα φίλοι μου!

 Σήμερα είμαι πίσω με ένα βιβλίο που με ταξίδεψε σε μία άλλη εποχή (παρότι κοντινή) και μου έδειξε μικρές (και ταυτόχρονα τεράστιες) αλήθειες για τη ζωή.

Γενικά πιστεύω ότι έχω επηρεαστεί από τα βιβλία σχετικά με την ψυχολογία που έχω διαβάσει αλλά ειλικρινά είναι μαγική η φράση του Γκάντι «Γίνε η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο». Ειλικρινά πιστεύω ότι αλλάζοντας εμάς τους ίδιους και όντας παραδείγματα για τους γύρω μας μπορούμε να φτάσουμε στην αλλαγή που θέλουμε.

 Σε όλο το βιβλίο, όπου ο Αρούν, ο εγγονός του Μ. Γκάντι, αφηγείται ιστορίες από τα δύο χρόνια που έζησε πλάι στον παππού του, υπάρχει μια αύρα απλή, όμορφη όπου σου προκαλεί να γίνεις καλύτερος. Δυστυχώς όμως θα επιβεβαιώσω τον Γκάντι πως «Οι άνθρωποι θα με ακολουθήσουν στη ζωή μου, θα με λατρέψουν στο θάνατο μου, μα δε θα κάνουν τον σκοπό μου σκοπό τους». Πιστεύω είναι μια πολύ θλιβερή μα αληθινή διαπίστωση. Αυτός ο άνθρωπος «πάλεψε» τόσο σκληρά μα και ήρεμα ταυτόχρονα για τα δικαιώματα των ανθρώπων, όμως σαν έφυγε όλα έγιναν παρελθόν. Να άλλο ένα υπέροχο χαρακτηριστικό του Γκάντι (και πολλών πνευματικών ανθρώπων), η ηρεμία του, την οποία μετέδιδε με το αθώο χαμόγελο του. Ο ίδιος πίστευε στη δύναμη της σιωπή, «μερικές φορές μιλάς δυνατότερα όταν δεν φωνάζεις», υποστήριζε.

 Ένα τελευταίο μα εξίσου σημαντικό ζήτημα που ξεχώρισα στο βιβλίο αυτό είναι η αγάπη και η εκτίμηση του εαυτού μας. Συγκεκριμένα, βρήκα το εξής απόσπασμα: «Πολύ συχνά, ανεξάρτητα από την ηλικία μας, κάνουμε το λάθος να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με αυτούς που μοιάζουν να έχουν περισσότερα από εμάς- περισσότερα αγαθά, περισσότερη φήμη, περισσότερα παιχνίδια. Αν όμως ανοίξουμε τα μάτια μας λίγο περισσότερο, θα δούμε επίσης πόση δυστυχία και φτώχεια υπάρχει, και θα συνειδητοποιήσουμε ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις δικές μας ευλογίες για να γίνουμε αισθητά διαφορετικοί… Μερικές φορές ανησυχούμε ότι οι άλλοι άνθρωποι είναι καλύτεροι από εμάς και ξεχνάμε να δούμε τι είναι αυτό που κάνει εμάς πολύτιμους στον κόσμο». Μετά από αυτό θα ήθελα να βγω έξω στο χρόνο και να φωνάξω σε όλους πόσο όμορφοι είναι. Ισχύει πως το ξεχνάμε και οι καιροί είναι τέτοιοι με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπου ο καθένας προσπαθεί να ξεπεράσει τον άλλο στην…ευτυχία. Είναι επίσης κάτι που με στενοχωρεί στον κόσμο σήμερα. Μερικές φορές πέφτω κι εγώ η ίδια στην παγίδα και άλλες με μαλώνω σκεπτόμενη «Σέβη, δεν ενδιαφέρει κανέναν ότι εσύ έκανες το τάδε…και στην τελική ζήσε το αφού νιώθεις τόσο όμορφα και μη το καταστρέφεις δημοσιεύοντας το».

 Αρχίζω να πιστεύω ότι σας ζάλισα και να φανταστείτε πως δε σας ανέφερα ούτε τα μισά από όσα ξεχώρισα σε αυτό το βιβλίο-δώρο. Τα άλλα ελπίζω να τα βρείτε μόνοι σας επιλέγοντας να το διαβάσετε. Κάπου εδώ θα κλείσω αυτό το άρθρο, χαρίζοντας σας ένα τελευταίο αγαπημένο απόσπασμα. Μέχρι να τα ξανά πούμε, πολλούς βιβλιοφιλικούς χαιρετισμούς αγαπημένοι μου!

«Έχω προσπαθήσει να μάθω αυτή την τεχνική, δηλαδή να βρίσκομαι ολοκληρωτικά στο μέρος όπου βρίσκομαι. Αλλά η τεχνολογία μας παγιδεύει σε κάτι ενδιάμεσο- σε μία κατάσταση κατά την οποία ποτέ δεν είμαστε απόλυτα συνδεδεμένοι με τους άλλους (γιατί είμαστε πολύ απασχολημένοι με το να κοιτάζουμε το κινητό μας) και ποτέ απόλυτα μόνοι (επειδή διαρκών στέλνουμε μηνύματα αντί να σκεφτόμαστε). Ο ‘μικρόκοσμος’ που δημιουργεί αυτή η τεχνολογία μας κάνει να νιώθουμε ξεκρέμαστοι.»

ypografh

#Νέα_στήλη_έρχεται!!

 Καλημέρα φίλοι μου!

 Σήμερα θα ήθελα να σας μιλήσω για μία νέα στήλη που θα έχω στο blog και είμαι ενθουσιασμένη. Έτσι λοιπόν βδομάδα παρά βδομάδα θα σας παρουσιάζω τα βιβλιοπωλεία της πόλης μου, δηλαδή τα βιβλιοπωλεία στα Ιωάννινα. Κάποια θα είναι αποκλειστικά βιβλιοπωλεία, αλλά θα είναι μαζί και χαρτοπωλεία.

 Αυτή η στήλη θα έχει ως σκοπό να αναδείξει τα καταστήματα που μας προμηθεύουν τα αγαπημένα μας βιβλία, να ανακαλύψουμε τα «μυστικά» των βιβλιοπωλών καθώς και να μας γίνουν προτάσεις για νέα βιβλιο-ταξίδια.

books3

 Σε αυτό το ενημερωτικό άρθρο, θα ήθελα επίσης να μοιραστώ μαζί σας την ανάγκη μου να ασχοληθώ με τα βιβλία, να έχω το δικό μου βιβλιοπωλείο-καφέ. Ειδικά μετά την επίσκεψη μου στο πρώτο βιβλιοπωλείο που θα φιλοξενήσουμε στο my secret book, η ανάγκη αυτή έγινε ακόμα πιο μεγάλη. Γενικά πιστεύω ότι πρέπει να ακολουθούμε τα όνειρα μας, παρόλα αυτά συνεχίζω να φοβάμαι και ενδεχομένως να μην πάρω ποτέ το ρίσκο. Μακάρι να διαψεύσω τον ίδιο μου τον εαυτό και το όνειρο μου να γίνει πραγματικότητα!

 Με αυτή τη στήλη λοιπόν ανακάλυψα ότι τα βιβλία μας ταξιδεύουν σε φανταστικούς κόσμους αλλά μπορούν επίσης να μας δείξουν το δρόμο για τον οποίο προοριζόμαστε, το δρόμο για την προσωπική μας, πραγματική ευτυχία! Περιμένω τα σχόλια σας, γι’ αυτή τη νέα στήλη. Μέχρι να τα ξανά πούμε, πολλούς βιβλιοφιλικούς χαιρετισμούς!

ypografh

Σπύρος Πετρουλάκης- Το παράθυρο της Νεφέλης

IMG_20181027_084913_528(1)

Συγγραφέας: Σπύρος Πετρουλάκης

Τίτλος: Το παράθυρο της Νεφέλης

Εκδότης: Εκδόσεις Μίνωας

Τιμή: 14.30€

Θα το βρείτε: ΕΔΩ

Βαθμολογία: ∗∗∗∗

 

 

 

 

 Καλημέρα φίλοι μου!

 Έχω επιστρέψει με ένα βιβλίο που άνετα θα άφηνα την κριτική κενή και απλά θα σας έλεγα ότι το διάβασα σε λιγότερο από 24 ώρες (αν εξαιρέσουμε ότι το ξεκίνησα αργά το βράδυ όπου διάβασα τις πρώτες σελίδες και με πήρε ο ύπνος). Δεύτερη φορά λοιπόν που διαβάζω Πετρουλάκη και δε με απογοήτευσε καθόλου.

 Είναι από τα βιβλία που άνετα θα απολάμβανα και σε ταινία, ή σε μια σειρά λίγων επεισοδίων. Αφορά την αρπαγή της Ιωάννας Ιωάννου από ένα ζευγάρι που αδυνατούσε να αποκτήσει δικό του παιδί. Όλα κυλούν ομαλά για την μικρή Νεφέλη πια, ώσπου η μητέρα της μένει έγκυος στον αδερφό της. Φύλακας άγγελος της η Αντιγόνη, της χαρίζει όμορφες στιγμές όπου θα λειτουργήσουν σας στήριγμα για την πρωταγωνίστρια, στα χρόνια που έρχονται. Η μοίρα όμως τα φέρνει έτσι, ώστε 17 χρόνια μετά, η Νεφέλη συναντά ξανά την πραγματική της οικογένεια.

 Το βιβλίο αυτό σου προκαλεί τόσες εναλλαγές συναισθημάτων. Θυμό, αγανάκτηση, χαρά, ελπίδα, ευτυχία, θλίψη, αγωνία, ΟΛΑ! Μόνο σε ένα σημείο με στενοχώρησε λίγο, αλλά δε θα σας αποκαλύψω ποιο είναι, θα περιμένω να το βρείτε μόνοι σας, διαβάζοντας το!

 Συνολικά, είναι ένα καταπληκτικό βιβλίο. Μου χάρισε απλόχερα πολλά συναισθήματα, καθώς και πολλές υπέροχες εικόνες. Σίγουρα με ταξίδεψε σε πολλά όμορφα μέρη με τις περιγραφές του και μου δημιούργησε την επιθυμία να βρεθώ σε αυτά μελλοντικά.

 Κάπου εδώ φίλοι μου κλείνω αυτό το άρθρο. Μέχρι να τα ξανά πούμε, πολλούς βιβλιοφιλικούς χαιρετισμούς.

ypografh

 

Παιδικό βιβλίο part_3

Καλημέρα φίλοι μου!

 Οι αγαπημένες μου εκδόσεις Ελληνοεκδοτική τον τελευταίο καιρό μου έχουν στείλει πολύ όμορφα παραμύθια, οπότε αυτό το τρίτο μέρος έπρεπε οπωσδήποτε να ανέβει και έρχεται και τέταρτο.

 Αρχικά, θα ήθελα να τονίσω ότι τα βιβλία αυτά τα προτείνω ως αναγνώστρια και όχι ως μητέρα, μιας και δεν είμαι. Παρόλα αυτά τον τελευταίο καιρό έχω κερδίσει πολύ όμορφα διδάγματα από τα παιδικά βιβλία. Συμπέρανα πως ενώ ένα βιβλίο ενηλίκων θα σε ωθήσει να πλάσεις όμορφες εικόνες και να νιώσεις έντονα αισθήματα, στο παιδικό βιβλίο, μέσα στις πολύχρωμες σελίδες του θα βρεις σημαντικά μηνύματα χωρίς να ψάξεις πολύ πίσω από τις λέξεις. Ξεκάθαρα, απλά και πολύχρωμα κάποιος σου δείχνει το λάθος και σου προτείνει να εφαρμόσεις το σωστό. Ναι, στα παραμύθια είναι όλα εύκολα και η ζωή δεν είναι παραμύθι…αλλά σε αυτά τα παραμύθια δε μιλάμε για πρίγκιπες και αιώνια αγάπη παρά για τρόπους ζωής.

IMG_20180516_200814-01

Συγγραφέας: Τζένη Κουτσοδημητροπούλου

Τίτλος: Μια ομάδα για τη Σόφη

Εκδότης: Εκδόσεις Ελληνοεκδοτική

Τιμή: 12.25€

Θα το βρείτε ΕΔΩ.

 

 

 

 

«Με τη Σόφη ήμαστε φίλες από πάντα. Κολλητές.
Κάθε φορά που έπαιρνε ένα καινούργιο παιχνίδι,
αμέσως μου τηλεφωνούσε.

Μεμιάς έτρεχα στο σπίτι της για να το δω.
Η Σόφη έπαιζε και εγώ κοίταζα.
Όταν εκείνη κουραζόταν, έπαιζα και εγώ. Ωραία ήταν!

Ποτέ δεν μαλώναμε. Κάναμε αυτό που ήθελε,
τρώγαμε αυτό που της άρεσε
και βλέπαμε πάντα τις ταινίες που αγαπούσε.
Περνούσαμε τέλεια!

Τη μέρα όμως που η δασκάλα μας, η κυρία Όλγα,
μας ζήτησε να κάνουμε μια εργασία,
όλα άλλαξαν…»

 Ένα βιβλίο που μιλάει για τον παιδικό εγωισμό αλλά και που μας δείχνει πόσο αθώα και έτοιμα να συγχωρέσουν είναι τα παιδιά. Η Αλική και η Σόφη είναι φίλες, αλλά στην τελευταία αρέσει να ξεχωρίζει χωρίς να σκέφτεται ότι έτσι ρίχνει τους φίλους της. Οι εντάσεις δεν άργησαν να έρθουν μιας και η Σόφη δεν ήταν καθόλου συνεργάσιμη στις ομαδικές ασκήσεις. Έτσι πάντα έμενε εκτός…μέχρι που κάτι άλλαξε! Ανακαλύψτε το!

 Θα αρχίσω όπως πάντα από την υπέροχη εικονογράφιση της Μαρίας Μανουρά. Τα χρώματα ζωντανά και χαρούμενα κι ας διαχειρίζεται η ιστορία ένα δύσκολο ζήτημα. Επίσης, το βιβλίο μας παρουσιάζει τη σκληρότητα που μπορεί να δείξουν τα παιδιά αλλά και την αληθινή φιλία που τα συνδέει. Είναι από τα καλύτερα παραμύθια που διάβασα το τελευταίο διάστημα!

portokalada_slourp_cover

Συγγραφέας: Βασίλης Κουτσιαρής

Τίτλος: Πορτοκαλάδα ΣΛΟΥΡΠ!

Εκδότης: Εκδόσεις Ελληνοεκδοτική

Τιμή: 5.81€

Θα το βρείτε ΕΔΩ.

 

 

«Την ήθελα αυτή την πορτοκαλάδα. Ναι, το ήξερα πως ήταν με ανθρακικό και πως οι γονείς μου δεν θα μου επέτρεπαν να την πιω αλλά εγώ θα προσπαθούσα να τους πείσω…»

 Η αλήθεια είναι πως δεν έχω ιδέα αν το ανθρακικό κάνει κακό στην υγεία. Προφανώς ξέρω ότι τα αναψυκτικά δεν είναι το καλύτερο, ειδικά σε σύγκριση με το νερό, παρόλα αυτά οι γονείς μου ποτέ δε μου αρνήθηκαν μια πορτοκαλάδα. Ξέρω γονείς που δεν αφήνουν τα παιδιά τους να πίνουν τέτοιου είδους σκευάσματα και πιστεύω ότι ούτε εγώ θα τους το επιτρέπω κατ΄επανάληψη. Αυτό που σίγουρα δε με άφηναν να πιω ήταν η κόκα-κόλα. Μάλιστα ο μπαμπάς μου για να με φοβίσει έλεγε πως σου μαυρίζει την καρδιά. Μελλοντικά προφανώς ήπια λίτρα κόκα-κόλα, γιατί έπρεπε να λαμβάνω καφεΐνη από παντού. Το συγκεκριμένο βιβλίο λοιπόν περιγράφει την περιπέτεια που έζησε ο μικρός μας φίλος προκειμένου να απολαύσει μια πορτοκαλάδα με ανθρακικό που του έφερε η νονά του. Είναι ένα διασκεδαστικό παραμύθι, που μας δείχνει τους μπελάδες στους οποίους μπορούμε να βρεθούμε για κάτι απαγορευμένο. Λάτρεψα την εικονογράφηση της Ν. Καπατσούλια, όπως συμβαίνει πάντα με τα παραμύθια των εκδόσεων Ελληνοεκδοτική.  Αν κάτι δε μου άρεσε, ήταν ο απρόσωπος χαρακτήρας του παραμυθιού. Οι πρωταγωνιστές δεν κατονομάζονται. Παράλληλα αυτό μπορεί να συμβαίνει λόγω γενίκευσης της κατάστασης μιας και όλα τα παιδιά θα κάνουν τη ζαβολιά τους…

 Κάπου εδώ κλείνω αυτό το άρθρο, όπου θέλω να μοιραστώ μαζί σας την άποψη μου πως τα παραμύθια είναι για μικρούς αλλά και για μεγάλους. Μέχρι το επόμενο…πολλούς βιβλιοφιλικούς χαιρετισμούς!

ypografh

Λευτέρης Μπούρος- Ερασιτέχνες δολοφόνοι

IMG_20180920_181559_915Συγγραφέας: Λευτέρης Μπούρος

Τίτλος: Ερασιτέχνες δολοφόνοι

Εκδότης: Εκδόσεις Πηγή

Τιμή: 13.00€

Θα το βρείτε: ΕΔΩ.

Βαθμολογία: ∗∗∗

 

 Καλησπέρα φίλοι μου!

 Σήμερα είμαι πίσω με ένα βιβλίο που διάβασα εδώ και αρκετό καιρό και μου άρεσε πάρα πολύ. Γι’ αυτό μάλιστα σε συνεργασία με τις εκδόσεις θα το κάνουμε δώρο σε έναν τυχερό. Μπείτε στο προφίλ μου στο instagram (@mysecretbook), βρείτε τη σχετική φωτογραφία και λάβετε μέρος.

 Το οπισθόφυλλο:

«Οι 8 αφηγητές της συλλογής που κρατάτε στα χέρια σας, θα μιλήσουν για ιστορίες εγκλημάτων:
Για ένα ερωτικό τρίγωνο που κάνει κακό στην υγεία, για μια βεντέτα με αθώα θύματα, για έναν παράξενο τύπο που καταδιώκει δεκαοκτάχρονους περιπτεράδες.

Οι σκέψεις και οι πράξεις των πρωταγωνιστών καθοδηγούνται συχνά από οργή. Από εκδικητική μανία. Από φόβο και διαστρεβλωμένη αντίληψη της πραγματικότητας.

Ποιος θα μπορούσε να προβλέψει τους θανατηφόρους κινδύνους που κρύβει μια συσκευή τηλεόρασης;
Ποια ήταν τα βασανιστήρια που περίμεναν τα φωτισμένα μυαλά του Μεσαίωνα;
Πόσο μακάβρια μπορεί να γίνει η συγκατοίκηση ενός αλκοολικού με μια εγγαστρίμυθη;
Και τελικά, τι θα συμβεί όταν τo φάντασμα ενός αστικού μύθου επιστρέψει στο φυλάκιο που γεννήθηκε;«

 Το βιβλίο αυτό αναφέρετε σε 8 διαφορετικές ιστορίες δολοφονιών. Κάποιες είναι σοκαριστικές, κάποιες απλά καλές, κάποιες μακροσκελείς, δύο έχουν βραβευθεί. Προσωπικά αυτές που ξεχώρισα είναι:

  • Ο μαύρος γάτος

 Μια μπερδεμένη ιστορία που ενώ ο πρωταγωνιστής πιστεύει πως τα έχει όλα υπό έλεγχο, τελικά ο ίδιος είναι υπό τον έλεγχο κάποιου άλλου. Αυτό που ίσως με ξένισε, από τον ίδιο, ήταν η χρήση της έκφρασης ‘δικέ μου’.

  • Ο μίμος

Ένα μακροσκελές κείμενο όπου το τέλος του με συγκλόνισε. Το γράμμα του Μίλτου και οι λεπτομέρειες του, θα σας βάλουν σε υποψίες αλλά τίποτα δε θα μαρτυρά την κατάληξη.

  • Ποιος μίλησε;

Ήταν η μοναδική ιστορία που θυμόμουν ακριβώς τι συνέβη, χωρίς να χρειαστεί να της ρίξω μια ματιά όπως με τις υπόλοιπες. Γενικά φοβόμουν πάντα τη Ναυσικά και κάθε Ναυσικά, από παιδί. Ποια είναι η Ναυσικά, μια αθώα παιδική κούκλα…ή μήπως δεν ήταν και τόσο αθώα;

 Συνολικά ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, με κάθε ιστορία να έχει την ιδιαιτερότητα της. Θα έλεγες ότι διαβάζοντας το, μεταφέρεσαι στις αντίστοιχες τοποθεσίες και αντιλαμβάνεσαι τη μελαγχολία, το σκοτάδι, την απόγνωση και όλα τα αισθήματα των πρωταγωνιστών.

 Κάπου εδώ κλείνω αυτό το άρθρο. Μέχρι να τα ξανά πούμε, πολλούς βιβλιοφιλικούς χαιρετισμούς!

ypografh

Ίρβιν Γιάλομ- Όταν έκλαψε ο Νίτσε

 IMG_20181001_153144_515Συγγραφέας: Ίρβιν Γιάλομ

Τίτλος: Όταν έκλαψε ο Νίτσε

Εκδότης: Εκδόσεις Άγρα

Τιμή: 22.71€

Βαθμολογία: ∗∗∗∗

 

 

 Καλημέρα φίλοι μου.

 Σήμερα είμαι πίσω με ένα βιβλίο το οποίο ήθελα καιρό να αποκτήσω, τελικά όμως το δανείστηκα από τη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου και πλέον ελπίζω πως στο μέλλον θα γίνει δικό μου.

 Θα ήταν θεωρώ ιεροσυλία να μην γράψω λίγα λόγια για τον συγγραφέα. Έτσι λοιπόν, Ο Irvin David Yalom είναι Αμερικανός ψυχοθεραπευτής, συγγραφέας και ομότιμος καθηγητής Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και συνεργάτης του Rollo May. Γεννήθηκε στην Ουάσιγκτον το 1931 από Εβραίους γονείς, μετανάστες από τη Πολωνία. Αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εν ζωή εκπροσώπους της υπαρξιακής σχολής ψυχοθεραπείας και είναι συγγραφέας του εγκυρότερου και πληρέστερου εγχειριδίου υπαρξιακής ψυχοθεραπείας. Ο Yalom είναι γνωστός για την διδασκαλία του σχετικά με την ομαδική ψυχοθεραπεία και την ανάπτυξη του μοντέλου της υπαρξιακής ψυχοθεραπείας. Εντούτοις εκτός από το ακαδημαϊκό του έργο είναι γνωστός για τα επιστημονικά του βιβλία, άρθρα και μυθιστορήματα. (πηγή: βικιπαίδεια)

Από το οπισθόφυλλο:

«Μέσα από μια σειρά μυστικές συμφωνίες, ο μεγάλος Γερμανός φιλόσοφος Φρήντριχ Νίτσε και ο Αυστριακός γιατρός Γιόζεφ Μπρόιερ, ένας από τους πατέρες της ψυχανάλυσης, συναντιούνται στη Βιέννη του 19ου αιώνα, σε μια εμπνευσμένη διαδικασία διπλής ψυχοθεραπείας. Σ’ αυτή την περιπέτεια υπαρξιακής αναζήτησης δύο μοναδικών ανθρώπων εμπλέκονται ένας νεαρός ειδικευόμενος γιατρός ονόματι Ζίγκμουντ Φρόυντ, μια θυελλώδης γυναίκα-ίνδαλμα ποιητών και ψυχιάτρων, η Λου Σαλομέ, και μια σαγηνευτική ασθενής, η Άννα Ο., που στοιχειώνει την ψυχή του γιατρού της.

Ο διάσημος ψυχίατρος Irvin D. Yalom επινοεί στο μυθιστόρημα αυτό τη συνάντηση δύο ιστορικών προσώπων στη μητρόπολη των διανοητικών ζυμώσεων του 19ου αιώνα, τη Βιέννη, δίνοντας μια ερμηνευτική εκδοχή της γέννησης της ψυχοθεραπείας και της σχέσης της με την υπαρξιακή φιλοσοφία. Η ψυχοθεραπευτική περιπέτεια που ξετυλίγεται κόβει την ανάσα καθώς αποκαλύπτει βήμα βήμα την ιαματική δύναμη της αληθινής σχέσης.»

 Αυτό το βιβλίο λοιπόν από εμένα παίρνει 4 αστέρια για δύο λόγους. Πρώτον για το θάρρος του Μπρόιερ να κουράρει το Νίτσε (άσχετα με το αν έχουμε να κάνουμε με μυθιστόρημα) και να έρθει αντιμέτωπος με τον ίδιο του τον εαυτό και δεύτερον για τα άπειρα σοφίσματα του Νίτσε. Μάλιστα μερικά από τα αγαπημένα μου θα σας τα παραθέσω παρακάτω γιατί ταυτίστηκα με πάρα πολλά.

«Έχω μαύρες περιόδους. Ποιος δεν έχει; Αλλά δε με κατέχουν αυτές. Δεν είναι μέρος της αρρώστιας μου, είναι μέρος της ύπαρξης μου. Θα μπορούσα να πω ότι έχω το κουράγιο να τις έχω.»

 Αρχικά, αξίζει να σημειωθεί πως το βιβλίο εκτυλίσσεται σε μια εποχή όπου ακόμη δεν υπάρχει η επιστήμη της ψυχολογίας καθώς και της ψυχοθεραπείας και η αλήθεια είναι πως αυτό όξυνε το ενδιαφέρον μου γιατί υπήρχε από μέρους μου ανάγκη για ανάλυση, ειδικά στις κουβέντες Μπρόιερ- Φρόυντ και Μπρόιερ- Νίτσε. Παρόλα αυτά, νιώθω ευγνώμων που ζω σε μία εποχή όπου ο τομέας αυτός είναι υπαρκτός και εξελίσσεται.

«Έχω ένα γιατί για το οποίο ζω και μπορώ να συμβιβαστώ με οποιοδήποτε πως.»

 Αυτό που σίγουρα αξίζει να σχολιαστεί είναι το γεγονός πως οι άνθρωποι όσο λιγότερα γνώριζαν γι’ αυτόν τον τομέα, τόσο παραδέχονταν την ανάγκη τους γι’ αυτόν. Περί το 300 π.Χ ο Επίκουρος μιλάει για το ότι η ψυχή χρειάζεται το δικό της γιατρό, το 1880 ο Μπρόιερ με τον Φρόυντ προσπαθούν να αντιμετωπίσουν προβλήματα όπως η υστερία και η απόγνωση και το 2018 όποιος επισκέπτεται κάποιον ειδικό θεωρείται τρελός. Τη θεωρώ τουλάχιστον υποκριτική αυτή τη στάση των ανθρώπων αλλά δε θα αναλύσω παραπάνω τις απόψεις μου, ίσως σε κάποιο άλλο άρθρο.

«Το πρόβλημα δεν είναι πως νιώθεις δυσφορία. Τι πειράζει που νιώθεις σφίξιμο ή πίεση στο στήθος; Ποιος σου υποσχέθηκε ποτέ ότι θα νιώθεις καλά; …Όχι, το πρόβλημα δεν είναι η δυσφορία. Το πρόβλημα είναι ότι νιώθεις δυσφορία για λάθος πράγματα!»

 Λοιπόν αυτό το βιβλίο είναι ένας θησαυρός χρήσιμων γνωμικών και συμβουλών για να ζήσεις μια ζωή που να αξίζει. Το καλύτερο όμως, αυτό που κάνει το έργο του Γιάλομ μοναδικό είναι πως ο συμβουλευτικός του χαρακτήρας εισέρχεται μέσω μυθοπλασιών και όχι με λίστες από πρέπει και μη. Θα το χαρακτήριζα περιέργως, ανατρεπτικό αλλά αυτό που με προβλημάτισε είναι πως το ζήσε τη ζωή σου όπως τη θέλεις απαιτεί ένα οικονομικό υπόβαθρο το οποίο κανένας από τους πρωταγωνιστές δεν αρνείται. Αυτό, θεωρώντας δεδομένο πως ο Νίτσε ακολουθεί τον λιτό τρόπο ζωής, αφού έχει εξασφαλίσει μια μικρή σύνταξη από το πανεπιστήμιο. Ο Μπρόιερ είναι επιφανής γιατρός της εποχής, ο οποίος επίσης έχει τη δυνατότητα έστω και την «τελευταία» στιγμή να έχει την επιλογή να αλλάξει τη ζωή του. Το ζήτημα λοιπόν της ελευθερίας των επιλογών συναρτήσει των οικονομικών δυνατοτήτων που έχει ο καθένας, με έβαλε σε σκέψεις. Θα ήθελα ειλικρινά την άποψη σας στα σχόλια. Προσωπικά, μισώ τη δύναμη των χρημάτων αλλά δυστυχώς ακόμα κι αν πιστεύω πως με τα βασικά μπορώ να είμαι ευτυχισμένη, καθημερινά διαπιστώνω ότι πάντα κάτι θα προκύπτει και τα βασικά δε θα είναι αρκετά. Ειδικά όταν έχεις οικογένεια.

«Η προκάρδια πίεση οφείλεται στο ότι το στήθος σου σκάει από αβίωτη ζωή. Και η καρδιά σου μετράει τικ-τακ το χρόνο που περνάει!»

 Κάπου εδώ θα κλείσω αυτό το άρθρο και θα σας ευχηθώ να αγαπάτε καθημερινά τη ζωή που κάνετε! Μέχρι να τα ξανά πούμε, πολλούς βιβλιοφιλικούς χαιρετισμούς!

ypografh

Ματίνα Δαραβάνη- Η γλυκιά ενόρμηση του έρωτα

IMG_20181009_122803-01Συγγραφέας: Ματίνα Δαραβάνη

Τίτλος: Η γλυκιά ενόρμηση του έρωτα

Εκδότης: Εκδόσεις Ιωλκός

Τιμή: 10,00€

Βαθμολογία: ∗∗∗

Θα το βρείτε: ΕΔΩ.

 

 Καλημέρα φίλοι μου!

 Σήμερα είμαι πίσω με ένα άρθρο μέσα στον έρωτα και είμαι πολύ χαρούμενη γι’ αυτό. Θα μπορούσα να πω ότι γεννήθηκα γι’ αυτό. Γεννήθηκα για να αγαπώ και δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο. Θα ξεκινήσω λοιπόν αυτή την κριτική με τη φράση του Ντ. Τόμας «Ενώ πεθαίνουν οι εραστές, ο έρωτας παραμένει.» γιατί ειλικρινά υποστηρίζω πως ο έρωτας είναι ενέργεια και δε μπορεί να χαθεί, περνάει στις γενιές και είναι τυχεροί όσοι τον βιώνουν.

 Αυτό το βιβλίο θα έλεγε κανείς πως λειτουργεί σαν ένα παραθυράκι που σου επιτρέπει να δεις στην καρδιά ενός ερωτευμένου. Μας δείχνει πως οι καταστάσεις δεν είναι πάντα ρόδινες γιατί υπάρχουν και ποιήματα τα οποία εκφράζουν αυτόν τον βουβό πόνο που νιώθεις στον έρωτα. Ποιήματα που εκφράζουν την ελπίδα να πάνε όλα καλά γιατί γνωρίζουμε πως ο έρωτας έρχεται αλλά στη συνέχεια φεύγει και στο φευγιό του είτε θα αφήσει συντρίμμια είτε αληθινή αγάπη.

 Προσωπικά, ένιωσα όλα τα ποιήματα. Άλλα μου ξύπνησαν γλυκές αναμνήσεις και άλλα λειτούργησαν σαν καθρέφτης του εαυτού μου. Είναι τόσο γλυκό να διαβάζεις αυτά τα τρυφερά λόγια τα οποία απευθύνονται (υποθέτω) κάπου. Επίσης, μέσα από το βιβλίο αυτό γνώρισα την ίδια τη συγγραφέα που όπως αποδεικνύουν τα γραπτά της πρέπει να είναι ένας πολύ καλός και τρυφερός άνθρωπος, πως αλλιώς μπόρεσε να γράψει κάτι τέτοιο;

 Από τα αγαπημένα μου είναι τα εξής:

  • Άναρχος έρωτας
  • Σε προσέχω
  • Φυλακισμένη

και θα κλείσω αυτό το άρθρο χαρίζοντας σας το «Σε προσέχω». Μέχρι να τα ξανά πούμε, πολλούς βιβλιοφιλικούς χαιρετισμούς… και να μη ξεχνάτε να αφήνεστε στον έρωτα!

Σε προσέχω

Σαν τρυφερό λουλούδι σ’ έχω στην αγκαλιά μου

και σε προσέχω.

Μην πάθεις κάτι, μη μου δακρύσεις,

μη νοσταλγήσουν πόνο τα απαλά σου χέρια.

Αυτά τα χείλη πρέπει να φυλάω,

μην ξεραθούν από την πίκρα του χειμώνα.

Και αυτά τα μάτια τα βαθιά, τα ονειρεμένα.

Με χώμα θα φυτέψω, με άρωμα κι αλάτια

όλου του κόσμου τις σκιές που βεβηλώνουν τ’ όνομα σου.

ypografh

Τατιάνα Τζινιώλη- Μετά τα μεσάνυχτα, Manhattan #2

 IMG_20181015_165924_874Συγγραφέας: Τατιάνα Τζινιώλη

Τίτλος: Μετά τα μεσάνυχτα-Manhattan #2

Εκδότης: Εκδόσεις Πηγή

Τιμή: 15,00€

Βαθμολογία: ∗∗∗∗∗

Θα το βρείτε ΕΔΩ.

(*Ο σελιδοδείκτης είναι από DoK 🎈)

 

 

 

 Καλησπέρα φίλοι μου!

 Πάσχα ήταν όταν μέσα σε λιγότερο από 24 ώρες διάβασα αυτό το βιβλίο. Προχθές 6 μήνες περίπου μετά το διάβασα ξανά, με τον ίδιο ενθουσιασμό για να σας γράψω αυτό το άρθρο.Να ξεκινήσω σχολιάζοντας τη βαθμολογία του. Είναι προς 4,5/5 αστέρια αλλά επειδή τα αισθήματα που ένιωθα δεν άλλαξαν στο ελάχιστο θεωρώ ότι η στρογγυλοποίηση πρέπει να γίνει προς τα πάνω, έτσι το ‘Μετά τα μεσάνυχτα’ παίρνει ένα 5/5 από καρδιάς!

 Παρότι με ενθουσίασε από την πρώτη φορά αυτό το βιβλίο, δε θέλω να σας πω πολλά γιατί ξέρετε πως πάνω στον ενθουσιασμό μου μπορώ να αποκαλύψω όλη την ιστορία. Απλά θα ήθελα να ομολογήσω πως από όλη την τριλογία ο Σεμπάστιαν και η Λέξι είναι οι αγαπημένοι μου. Τους αγαπώ και μαζί και σαν χαρακτήρες. Ο Σεμπάστιαν έχει χάσει τη γυναίκα της ζωής του, είναι βυθισμένος στο πένθος κι ας έχουν περάσει έξι χρόνια από το χαμό της. Στο βλέμμα του υπάρχει μελαγχολία και πόνος, γεγονός που κάνει τη Λέξι να τον δει διαφορετικά μετά από 15 χρόνια φιλίας. Η τελευταία αν και δεν φημίζεται για τη σταθερότητα των σχέσεων της, ακολουθεί τα όνειρα της και καμία απόσταση δε μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην πραγματοποίηση τους. Μαζί κάνουν την απόλυτη ρομαντζάδα κατά την άποψη μου. Έτσι λοιπόν, αν σας αρέσει η ρομαντική λογοτεχνία πρέπει να το διαβάσετε, αν πάλι όχι τότε αυτή είναι η ιδανική ιστορία για να γνωρίσετε το είδος.

 Κλείνοντας θα ήθελα για άλλη μία φορά να σταθώ στο γεγονός πως ενώ δεν είχε περάσει αρκετός καιρός από την πρώτη φορά που το διάβασα, η αγωνία, ο ενθουσιασμός και όλα τα αισθήματα μου ήταν ακριβώς τα ίδια. Σημαντικό ρόλο πιστεύω πως έπαιξε η ρομαντική εκδοχή των ιδιαίτερων στιγμών των πρωταγωνιστών. Δεν υπήρχε τίποτα χυδαίο και αυτό προσέδιδε περισσότερο ρομαντισμό (να γιατί αρχικά αντιπάθησα τον Τζέισον του Manhattan #1).

 Το οπισθόφυλλο:

«Σεμπάστιαν
Πώς συνεχίζεις όταν χάνεις τον κόσμο σου;
Πριν έξι χρόνια έχασα τον δικό μου και από τότε τίποτα δεν είναι το ίδιο.
Λένε πως δεν ήταν δικό μου λάθος. Κανείς τους όμως δεν ήταν εκεί.
Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν μπορώ να ξεχάσω.
Μέχρι που εκείνη
τα άλλαξε όλα.

Λέξι
Πίστευα πως όταν γύριζα από το Λονδίνο, τα πάντα θα ήταν όπως όταν έφυγα.
Τίποτα όμως δεν είναι.
Εκείνος είναι ο κολλητός του αδελφού μου.
Είναι χαμένος στα σκοτάδια του και εγώ δεν θέλω δεσμεύσεις.
Οι δυο μας είμαστε μία καταστροφική ιδέα.
Ή μήπως όχι;»

Κάπου εδώ θα κλείσω αυτό το άρθρο, μέχρι το επόμενο πολλούς βιβλιοφιλικούς χαιρετισμούς!

ypografh

 

Stuart Neville- Πέπλο σιωπής

IMG_20180819_115924-01 Συγγραφέας: Stuart Neville

Τίτλος: Πέπλο σιωπής

Εκδότης: Εκδόσεις Μεταίχμιο

Βαθμολογία: ∗∗∗

Θα το βρείτε ΕΔΩ.

 

 

 

Καλημέρα φίλοι μου!

 Σήμερα θα σας μιλήσω για άλλο ένα βιβλίο το οποίο είχα από το καλοκαίρι αλλά τώρα μου δόθηκε η ευκαιρία να το διαβάσω. Δε μου πήρε πολύ άλλωστε, τρεις-τέσσερις μέρες, με δεδομένο ότι είχα ξεκινήσει παράλληλα το βιβλίο του Ίρβιν Γιάλομ “Όταν έκλαψε ο Νίτσε”. Εδώ θα ανοίξω μια μικρή παρένθεση για να πω ότι είναι από τις λίγες φορές που διάβαζα δύο βιβλία μαζί και οφείλω να ομολογήσω ότι δεν το μπορώ καθόλου. Νιώθω άγχος με αυτή την κατάσταση γιατί ακριβώς θέλω να τελειώσω το ένα και να αφιερωθώ στο άλλο ολοκληρωτικά. Εσείς μπορείτε να διαβάσετε πολλά βιβλία μαζί, κι αν ναι πόσα;

Ας ξεκινήσουμε από τις πληροφορίες που μας δίνει το οπισθόφυλλο:

“ΜΙΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ
Όταν η Ρία Καρλάιλ κληρονοµεί το σπίτι του αποξενωµένου αδελφού της µητέρας της, δεν είναι καθόλου προετοιµασµένη γι’ αυτό που πρόκειται να ανακαλύψει στο ερµητικά κλειστό πίσω υπνοδωµάτιο. Ένα δερµατόδετο βιβλίο τής τραβά την προσοχή. Το περιεχόµενό του θα τη σοκάρει: ένα γυναικείο νύχι, µια µπούκλα και µια λίστα θυµάτων δολοφονίας.

ΕΝΑ ΦΡΙΚΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΜΥΣΤΙΚΟ
Τροµοκρατηµένη η Ρία, απευθύνεται στο µοναδικό πρόσωπο που πιστεύει ότι µπορεί να τη βοηθήσει: τον παλιό της εραστή, τον επιθεωρητή Τζακ Λένον. Ο Λένον όµως αντιµετωπίζει µια από τις σοβαρότερες κρίσεις στη ζωή του: είναι σε διαθεσιµότητα και περιµένει να περάσει από πειθαρχικό γιατί σκότωσε σε αυτοάµυνα έναν συνάδελφό του. Η θέση του θα γίνει ακόµα δυσκολότερη καθώς η Ρία βρίσκεται δολοφονηµένη και το βιβλίο µε τα στοιχεία για τους φόνους εξαφανίζεται.

ΕΝΑΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΧΑΣΕΙ
Ενώ η Αστυνοµία τον καταδιώκει ως ύποπτο για τον φόνο της Ρία, ο Λένον θα πρέπει να ξετυλίξει το κουβάρι των ένοχων µυστικών στο ηµερολόγιο του νεκρού και να φέρει στο φως µια συνωµοσία που έµενε θαµµένη εδώ και πολλές δεκαετίες. ”

 Ήδη πιστεύω έχετε καταλάβει για πόσο ενδιαφέρον βιβλίο μιλάμε. Θα έλεγε κανείς πως στο 80-85% του βιβλίου κυριαρχεί η αγωνία, για το ποιος είναι ο δολοφόνος, τι θα γίνει με τους γονείς της νεκρής Ρίας, θα μιλήσει η αστυνόμος Φλάναγκαν στον συζυγό της για όσα συμβαίνουν, ο φάκελος του Χιούιτ θα παραδοθεί στους ανωτέρους της αστυνομίας; Πάρα πολλά ερωτηματικά που δε λύνονται όλα…σε αυτό το βιβλίο. Θα με ρωτήσετε τώρα τι απέγινε το υπόλοιπο 15-20%; Είναι οι σελίδες που αποκαλύπτεται ο ένοχος. Δε θα έλεγα ότι χάνεις το ενδιαφέρον σου αλλά ο συγγραφέας επειδή έχει πολλά ανοιχτά μέτωπα νιώθεις ότι εστιάζει στον ένοχο που πλέον ξέρεις και αφήνει τα hot θέματα για κάποια άλλη στιγμή, για κάποιο άλλο βιβλίο…

 Συνολικά, είναι ένα πολύ καλό βιβλίο και σας το προτείνω. Ίσως όμως να ήταν καλύτερα να διαβάσετε με τη σειρά τα βιβλία μιας και το Πέπλο Σιωπής ανήκει σε μια τετραλογία από αυτοτελείς ιστορίες. Μάλιστα, φήμες λένε πως θα έχει και συνέχεια. Αυτό προφανώς δεν είναι αναγκαίο, αλλά προσωπικά προτιμώ να διαβάζω τα βιβλία αυτά με τη σειρά για να μην αποκαλύπτονται μικρές λεπτομέρειες.

Αυτά από εμένα φίλοι μου! Μέχρι το επόμενο άρθρο, πολλούς βιβλιοφιλικούς χαιρετισμούς!

ypografh